7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davacı, iş sözleşmesinin geçersiz feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretine karar verilmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili, davacının iş akdinin bir takvim yılı içerisinde ayrı ayrı 2 kere yevmiye kesme cezası alması nedeniyle feshedildiğini ve iddia edildiği gibi bir defa işe geç kalmasından değil, giyinmeden önce kartını okutup dürüstlük kuralıyla bağdaşmayan hileli davranışta bulunması nedeniyle iş akdinin sonlandırıldığını bildirerek davanın reddini talep etmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç onun sözleşmesel yükümlülüklerini ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışlarından kaynaklanan nedenler, aynı Yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla beraber, işyerinde işin yürütümünü önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından makul ölçüde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedene dayandığının kabulü gerekir.

Mahkemece, tanık beyanlarına göre davacının normalde işine zamanında geldiği, ilk verilen yevmiye kesme cezasında davacının durumu elektrikçilere ve istifçiye bildirdiği, son verilen cezanın ise davacının işe geç kalmasından kaynaklandığı, somut olayda 20 yıllık kıdeme sahip bir işçinin iş akdinin feshinde orantılılık ilkesinin aşıldığı ve feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; çalışma dönemine ilişkin taraflar arasında akdedilen dosyada mevcut 05.10.2010-04.10.2012 tarihlerini kapsayan Toplu İş Sözleşmesinin 57. maddesinde açıkça kararlaştırıldığı gibi, davacı işçinin bir takvim yılı içerisinde 2 defa yevmiye kesim cezası aldığı, son aldığı yevmiye kesim cezasını işe başlama saatini hileli olarak ve işvereni aldatacak şekilde kart basarak dürüstlüğe uymayan hareketleri yüzünden aldığı,.bu durumun işçi ile işveren arasındaki güven ilişkisini zedelediği açık bir şekilde anlaşılmaktadır. Mahkemece işverenden artık iş ilişkisini sürdürmesi beklenemeyeceğinden iş aktinin davalı işverence geçerli nedenle feshedildiğinin kabulüyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksinin kabulüyle davanın kabulüne karar verilmiş olması hatalıdır. Yukarıda açıklanan nedenlerle; 4857 SAYILI İş Yasanının 20/3 maddesi uyarınca mahkemece verilen kararın bozularak ortadan kaldırılmasına ve Dairemizce aşağıdaki yazılı hükmün kurulması gerekmiştir.

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Alınması gereken 24,30 TL harçtan peşin alınan 21,15 TL harcın tenzili ile bakiye 3,15 TL harç giderinin davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 54,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’ne göre 1.320,00 TL. avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Artan gider ve delil avansının istek halinde ilgilisine iadesine,

7.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 22.04.2013 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.