7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraflarca (davacı tarafından katılma yolu ile) istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü: Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Duraksamadan belirtmek gerekir ki, 492 sayılı Harçlar Kanunu gereğince nispi harca tabi davalarda dava değerinin dava dilekçesinde gösterilmesi ve gösterilen değer üzerinden hesaplanacak karar ve ilam harcının 1/4'ünün dava açılırken peşin ödenmesi zorunludur. Yargılama sırasında tespit olunan değerin dava dilekçesinde bildirilen değerden fazla olduğu anlaşılırsa aynı Kanunun 30. maddesi hükmü uygulanarak yalnız o celse için yargılamaya devam olunması, takip eden celseye kadar davacı tarafa noksan değer üzerinden harcı tamamlaması için kesin süre verilmesi, verilen süre içinde harç tamamlanmadığı taktirde davaya devam edilmeyerek dava dosyasının işlemden kaldırılması gerekir.

Somut olaya gelince; davalı tarafın cevap dilekçesinde dava değerine ve yatırılan harç miktarına itiraz ettiği, dava konusu muhdesatların gerçek değerinin ise yapılan keşif neticesinde belirlendiği ne var ki peşin ödenmesi gereken karar ve ilam harcının yargılama sırasında ikmal edilmediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca davacı tarafın da taşınmazda paydaş bulunduğu, bu halde dava konusunun (müddeabihin) taşınmazdaki davalı taraf payına isabet eden muhdesat değerine ilişkin olduğu da gözetilerek, peşin alınması gereken nispi karar ve ilam harcının bu değer üzerinden davacı tarafa tamamlatılması, daha sonra müteakip işlere devam olunması gerektiği kuşkusuzdur.

Mahkemece bu olgu gözden kaçırılarak yargılama harcı ikmal edilmeden yargılamaya devam olunması isabetsiz, tarafların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre de tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin ödenen temyiz harçlarının istek halinde ilgililerine ayrı ayrı iadesine, 20.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.