23. Hukuk Dairesi

T. C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 23.

HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2024/1203 - 2024/1610 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I İNCELENEN KARARIN:

Dava, faturaya dayalı hizmet bedelinin tahsili, teminat mektuplarının paraya çevrilmesinin önlenmesi ve hükümsüzlüğünün tespiti, teminat mektuplarının iade edilmemesinden kaynaklanan zararın tahsili istemlerine ilişkindir.

İlk derece Mahkemesinin, Dairemizin ve Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin kabulünde olduğu üzere; somut olayda davalı savunmalarından ve davalı Kurum müfettişlerince hazırlanan teftiş raporundan, davacının, sözleşmenin feshinden sonra davalı Kurum Genel Müdürlüğünün bilgisi ile davalıya hizmet verdiği, davacı tarafça düzenlenen 01.04.2003 tarihli KDV dahil 198.248,48 TL, 01.05.2003 tarihli KDV dahil 44.354,27 TL, 02.06.2003 tarihli KDV dahil 22.616,79 TL bedelli üç adet faturanın davalı tarafa tebliğ edildiği, davalının dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 23. maddesinin ikinci fıkrasındaki sekiz günlük sürede faturalara itiraz etmediği anlaşılmıştır.

Dairemiz kararında ayrıntıları olarak açıklandığı üzere, özetle, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 23. maddesinin ikinci fıkrasının, "Bir faturayı alan kimse aldığı tarihten itibaren sekiz gün içinde münderecatı hakkında bir itirazda bulunmamışsa münderecatını kabul etmiş sayılır." hükmünü içerdiği, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun "Faturanın şekli" başlıklı 230. maddesinin ilk fıkrasının 4. maddesi kapsamında faturanın münderecatından sayılan "Malın veya işin nev'i, miktarı, fiyatı ve tutarı"nın karine olarak kesinleştiği, davalı tarafça bu karinenin aksinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne,

HMK'nın 353/(1)-b.2. maddesi uyarınca İlk derece Mahkemesi kararını düzelterek, fatura bedellerinin tamamı yönünden davanın kabulüne dair düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Dairemiz kararına karşı davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesince, 6102 sayılı Kanun'un 21/2 maddesine göre süresinde itiraz olunmamak suretiyle kabul edildiği varsayılan fatura içeriğinin ancak sözleşmenin ifa safhasıyla ilgili olarak faturada yer alması olağan sayılan satılan malın cinsi veya yapılan işin adedi, türü, bedeli gibi hususlara ilişkin olabileceği, sözleşmenin kuruluşu aşamasında başta var olmayıp, ifa ile ilgili hususlarda sözleşmeyi değiştiren ve diğer tarafın durumunu ağırlaştıran kayıtların sonradan faturaya konulması durumunda muhatabınca itiraz edilmese dahi, bu kayıtların faturanın zorunlu ve olağan içeriğinden kabul edilmesinin düzenlemenin şekline olduğu kadar amacına da aykırı düşeceği, dava konusu 01.04.2003 tarihli, 198.248,48 TL bedelli faturaya bağlanmış olan bazı masraf kalemlerinde mükerrerlik tespit edildiği, ancak davacı tarafça tanzim edilen faturaya mükerrer kayıt girilmesi sözleşmeye aykırılık teşkil etmekte olup, faturanın sözleşmenin ifasına ilişkin bir belge olduğu da gözetildiğinde, bu faturaya itiraz edilmemesinin fatura içeriğinin benimsendiği anlamına gelmeyeceği, mükerrer alacak kalemlerinin davacı alacağından mahsubu gerektiği belirtilerek Dairemiz kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Dava konusu faturalar taraflar arasındaki yazılı bir sözleşmeye dayanmamaktadır.

Davacı tarafça, taraflar arasındaki sözleşmenin feshinden sonra verilen hizmet nedeniyle dava konusu faturaların düzenlendiği hususu kesinleşmiştir. Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin bozma kararındaki, "...Sözleşmenin kuruluşu aşamasında başta var olmayıp, ifa ile ilgili hususlarda sözleşmeyi değiştiren ve diğer tarafın durumunu ağırlaştıran kayıtların sonradan faturaya konulması durumunda ki buna muhatabınca itiraz edilmese dahi, bu kayıtların faturanın zorunlu ve olağan içeriğinden kabul edilmesi, düzenlemenin şekline olduğu kadar amacına da aykırı düşecektir." açıklaması somut olaya uygun düşmememektedir. Dava konusu 01.04.2003 tarihli ve 198.248,48 TL. bedelli ilk faturanın sözleşmenin kuruluşu aşamasında var olmayıp, ifa ile ilgili hususlarda sözleşmeyi değiştiren ve diğer tarafın durumunu ağırlaştıran nitelikte olduğunun kabulü dayanaksızdır. Bu nedenlerle Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin bozma kararına katılmak mümkün olmamıştır.

Bu durumda Dairemiz kararında ayrıntıları ile gerekçelendirildiği üzere; davalı tarafça davacının taraflar arasındaki sözleşmenin feshinden sonra verdiği hizmet bedelleri ile ilgili düzenlediği ve kendisine tebliğ edilen faturalara, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 23/2. maddesindeki sekiz günlük sürede itiraz etmediği, bu nedenle fatura münderecatından olan "Malın veya işin nev'i, miktarı, fiyatı ve tutarı"nın kesinleştiği, bu karinenin aksinin davalı tarafça kanıtlanamadığı, fatura bedellerinin tamamı yönünden talebin kabulüne karar verilmesi gerektiği düşünüldüğünden, Dairemizin 14.06.2023 tarih ve 2019/723 E., 2023/1080 K. sayılı kararında direnilmesine karar verilmesi gerekmiştir.