11. Ceza Dairesi

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK.nun 232. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, aynı Kanunun 34. maddesinin 2. fıkrasında da, kararlarda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, süre başlangıcı, mercii ve şekillerinin gösterilmesinin zorunlu olduğu, yerel mahkeme kararında ise, kanun yoluna başvuru şekilleri ile başvuru süresinin ne zaman işlemeye başlayacağı hususlarının gösterilmediği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.06.2009 gün ve 104/183 sayılı kararında da açıklandığı üzere, atanan zorunlu sanık müdafii Av. ...’ın temyiz dilekçesinin, kendisine, adı geçen avukatın zorunlu müdafii olarak atandığından haberdar olmayan sanık ...’na usulüne uygun olarak tebliğ olunması gerektiği göz önüne alınarak, hükmün, aynı Kanunun 232/6 ve 34/2. maddeleri uyarınca, başvurulabilecek kanun yolu, mercii, başvuru süresi, şekilleri ve sürenin ne zaman işlemeye başlayacağı hususları gösterilmek suretiyle usulüne uygun olarak sanık ... ve müdafii Av. ... ile atanan zorunlu müdafii Av. ...’ın temyiz dilekçesinin adı geçen sanığa usulünce tebliğ olunduğuna dair dosyada belgelere rastlanmadığından, anılan şekilde usulüne uygun tebligatlar yapılmışsa belgelerinin dosyaya konulması, aksi halde anılan şekilde usulünce tebligatlar yapılarak buna ilişkin belgeler ile verilmesi halinde sanık ... ve müdafii Av. ...’nun temyiz dilekçelerinin eklenerek iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek ve bu dilekçeler ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.