12. Ceza Dairesi

Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/05/2016 tarihli 2015/458 Esas 2016/329 Karar sayılı kararı katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2023 tarihli ve 2023/11-49 Esas, 2023/277 Karar sayılı kararı ile 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, aleyhine temyiz yoluna başvurulabilecek nitelikteki kararın, içeriği hakkında bilgi sahibi olma ve müdafiinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması hâlinde eski hâle getirme imkânı olan sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi ve 5271 sayılı CMK'nın 35. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğ edilmesi gerektiği, ancak temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, kamu davasının asli bir süjesi ve tarafı, diğer bir anlatımla cezanın sorumlusu olan ve yokluğunda kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan sanık ...'e tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebligat mazbatasına rastlanılmadığı anlaşıldığından, gerekçeli karar sanık ...'e tebliğ edilmiş ise tebligat parçasının dosyaya konulması, tebliğ edilmemiş ise gerekçeli kararın sanık ...'e tebliği ile sanığın kararı temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte iade edilmesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 04.12.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.