7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 249 ada 2 parsel sayılı 4.621,07 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı olduğundan bahisle malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir.

Kadastro tespitinden önce davacı ...’ın miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalılar Hazine ve ... aleyhine açtığı tescil davasında davacının davasının reddine karar verilmiş, ilgili karar kesinleşmeden yapılan kadastro çalışmaları nedeniyle dava Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, 249 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tarla vasfı ile ve malikhanesinin davalı Hazine adına doldurularak tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...’ın Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı tescil davası, 09.04.2009 tarih, 2008/24 E., 2009/29 K. sayılı hüküm ile reddedilmiş, ilgili karar taraflara tebliğ edilerek temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Kadastro Mahkemesine aktarılan dava konusu 249 ada 2 parsel sayılı taşınmaz ile Asliye Hukuk Mahkemesinin tescil davasının reddine karar verdiği taşınmaz aynı olup dava konusu taşınmazın kesin hükmün kapsamında kaldığı dosya içeriği ile anlaşılmaktadır. Kural olarak kesin hüküm kamu düzenine ilişkin, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarındandır. Öte yandan aynı taşınmaz ya da taşınmazlarla ilgili olarak kesin hükmün varlığı halinde sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur. Gerçekten bu hukuksal olgu sağlıklı sonuca varmanın temel koşullarındandır.

Mahkemece bu hukuksal olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı ...’ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6.85 TL harcın davacıdan alınmasına, 20.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.