7. Hukuk Dairesi
7. Hukuk Dairesi 2010/7958 E. , 2011/5518 K.
"İçtihat Metni"
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Kadastro sırasında dava konusu 105 ada 80 ve aynı ada 82 parsel sayılı sırasıyla 13743,10 m2 ve 13413,70 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya, bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar Zamanhan, ... ve ... adlarına tespit edilmiştir.
Davacı ..., taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, edinme koşullarının gerçekleşmediğini öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların tespitinin iptali ile mera niteliğiyle sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalılar Zamanhan, ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.
Dava ve temyize konu 105 ada 80 ve 82 parsel sayılı taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olduğu, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Gerçekten çekişmeli taşınmazların sınırında eylemli biçimde kamu malı niteliğinde mera bulunmaktadır. Dava konusu taşınmazlar ile sınırlarını oluşturan komşu 105 ada 87 parsel sayılı taşınmaz arasında doğal ya da yapay nitelikte, ayırıcı unsur olarak bir sınır yeri tarif edilmemiştir. Öte yandan kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, yargılama sırasında taraflar bir kayıt ve belgeye de dayanmamışlardır. Hal böyle olunca çekişmeli taşınmazın sınırını oluşturan komşu mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tespit edilen taşınmaza el atılarak kazanıldığının kabulü gerekir.
Kural olarak bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz. Mahkemece bu olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davalılar Zamanhan, ... ve ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6,85 TL temyiz harcının davalılardan alınmasına, 29.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.