Aramaya Dön

Danıştay 3. Daire Başkanlığı

Esas No
E. 2023/4249
Karar No
K. 2024/1500
Karar Tarihi
Karar Sonucu
ONANMASINA
Hukuk Alanı
Vergi Hukuku

Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2023/4249 E.  ,  2024/1500 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y

ÜÇÜNCÜ DAİRE

Esas No: 2023/4249
Karar No: 2024/1500
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü /...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ...

İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ :

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle sözü edilen faturalara konu indirimlerin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2017 yılının Ocak ila Kasım dönemleri için re 'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında 10/01/2018 tarihinde sahte belge düzenleme yönünden incelemeye başlanıldığı, inceleme devam ederken davacı tarafından 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun kapsamında vergi artırım talebinde bulunulduğu, hakkında sahte belge düzenleme yönünden yapılan incelemenin devam ettiğinden bahisle talebinin reddedildiği, tanzim edilen vergi tekniği raporunda sahte belge düzenlemediği saptandığından davalı idarece yapılan bildirim üzerine davacı tarafından 2016 ve 2017 yılları için katma değer vergisi artırımında bulunulduğu, tahakkuk eden vergilerin ödendiği ve hususa ilişkin taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, 7143 sayılı Kanun’da sahte belge kullananların bu Kanun hükümlerinden yararlanamayacaklarına ilişkin bir hüküm olmadığı gibi ilgili Kanun'da mükellefler hakkında başlanılan incelemelerin Kanun'un yayımı tarihini izleyen ayın başından itibaren iki ay içinde sonuçlandırılacağı, bu süre içerisinde sonuçlandırılmayan vergi incelemeleri ile takdir işlemlerine devam edilmeyeceği düzenlemesine yer verildiği, davalı idarece, Kanun'un emredici hükmüne riayet edilmeksizin davacı hakkında sahte belge kullanmadan dolayı 04/04/2018 tarihinde başlanılan incelemenin, söz konusu Kanun’un ilgili maddelerinin yürürlük tarihi olan 17/05/2018 tarihinden çok sonra 19/10/2018 tarihli vergi inceleme raporuyla sonuçlandırılarak bu rapora istinaden tarhiyat yapılmasının ve ceza kesilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacının vergi artırım hükümlerinden yararlandırılması hususu ile sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlediği tespit edilen mükelleflerden temin ettiği faturaları kayıtlarına intikal ettirip haksız katma değer vergisi indiriminden yararlanması tespiti dolayısıyla yapılan tarhiyat ve kesilen özel usulsüzlük cezasının farklı hususlar olduğu, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği somut olarak saptanan davacı adına yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;

1.Temyiz isteminin reddine,

2.Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,

3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 14/03/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.

© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.

İçtihat Pro Blog