9. Ceza Dairesi
9. Ceza Dairesi 2021/15578 E. , 2024/7152 K.
"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2015 tarihli ve 2015/417 Esas, 2016/88 Karar sayılı kararı ile üzerine atılı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-1.cümle, 103/2-e, 62 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına ve hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii; Mahkemece çelişkili ifadeler ile karar verildiğini, mağdure beyanlarının çelişkili olduğunu, cezalandırmaya yeter somut delilin bulunmadığını, teşdiden ceza verilmesinin hatalı olduğunu, kabul manası taşımamakla birlikte suçun vasıf ve mahiyetinde hataya düşüldüğünü ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteğinde bulunmuştur. III. GEREKÇE
Olayın oluş şekli, mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, olay günü sanığın mağdureye yönelik göğüslerini elleyip okşama şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, açıklanan gerekçe içeriğine göre Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde karar verildi.