6. Ceza Dairesi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2010/13340
- Karar No
- 2013/9014
- Karar Tarihi
- 25.04.2013
- Dava Türü
- Ceza
- Hukuk Alanı
- Ceza Hukuku - Malvarlığı
- Karar Sonucu
- REDDİNE
6. Ceza Dairesi 2010/13340 E. , 2013/9014 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/05/2010 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Uyarlama kararlarına karşı yasa yolunun temyiz olduğu dikkate alındığında; 29.07.2005 günlü ek karardan sonra yapılan işlemler yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;
Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, "Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz. Bu durumda zorunlu savunman velev ki sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiğinin" anlaşılması karşısında; Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.07.2005 günlü kararını, hükümlü ...'e ilk yargılama sırasında mahkemenin istemi üzerine atanan savunmanı Av....'nın süresi içerisinde temyiz ettiği, ilk hüküm verilmesi sırasında atanan savunmanın görevi hükmün kesinleşmesi sebebi ile son bulduğundan, Dairemizin 08.02.2007 gün ve 2006/8296-2007/1517 sayılı kararı ile "29.07.2005 tarihli ek kararın hükümlüye tebliğ edilmesi" için dosyanın iade edildiği, mahkemenin başvuru süresi, mercii ve şeklini gösterir gerekçeli kararı hükümlüye tebliğ ettiği, ancak adı geçen hükümlünün kararı temyiz ettiğine ilişkin herhangi bir irade açıklamasında bulunmadığı, bu nedenle görevi sona ... savunmanın temyize yetkisi olmadığı anlaşıldığından, bu konudaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 25.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.