8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan tapusuz taşınmazın tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiş olup, bu kez davalı Hazine vekili tarafından İlk Derece Mahkemesi kararı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Davacı dava dilekçesinde özetle; Kahramanmaraş ili Durkadiroğlu ilçesi Halkaçayırı köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan iki parça taşınmaz hakkında, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulüne karar verilmiş, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilen hüküm, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 13.10.2015 tarihli ve 2014/22424 Esas, 2015/11686 Karar sayılı kararıyla bozulmuştur. Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiş; davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilen hüküm, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 19.10.2020 tarihli ve 2018/1189 Esas, 2020/4462 Karar sayılı kararıyla bozulmuştur.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda; İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazların davacı tarafından 1982-1983 yıllarında imar-ihyaya başlandığı, 1985 yılında imar-ihyanın tamamlandığı, taşınmazların evveliyatının taşlık arazi olduğu, dava tarihi itibari ile 20 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, taşınmazların imar planı içerisinde kalmadığı, zilyetlik ile kazanma şartlarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14-17 nci maddeleri ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 713 üncü maddesine dayanarak açılan tescil davasıdır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.