7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 26.06.2007-24.06.2011 tarihleri arasında bilgisayar mühendisi olarak çalıştığını, son net ücretinin 2.100 TL olduğunu, davalı ile yıllık izin ücreti konusunda anlaşarak tarihi belli olmayan ibraname imzalatılmasına karşın ibranamede belirtilen 24 günlük izin ücreti tutarı olan 1.817,04 TL’nin ödenmediğini, Bölge Çalışma Müdürlüğüne şikayet ettiğini, yapılan soruşturma sonuçlarını içeren yazıda işverenin yıllık izin ücret alacaklarının ödemesinin beyan ve taahhüt edildiğinin belirtildiğini, çalışma saatlerinin 08.30-18.00 olmasına karşın birçok gün saat 22.00 ye kadar çalıştığını, davacının iş yoğunluğu nedeni ile resmi ve dini bayramlarda da çalışmasının devam ettiğini, fazla çalışma ve tatil çalışma ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin üniversite proje grubunda sistem analisti olarak 25.06.2007 tarihinde çalışmaya başlayan davacının 24.05.2011 tarihli istifa dilekçesi ile kendisinin işten ayrıldığını, 24.06.2011 tarihli imzasını taşıyan ibraname ile müvekkili şirketi yıllık izin ücreti, fazla mesai ve her ne ad altında olursa olsun hiçbir alacağı kalmadığını beyanla ibra ettiğini, yıllık izin ücretinin davacıya ödendiğini, fazla çalışması .../.. 2013/2244-1885 S.2 bulunmayan davacının mesai saatlerinin 08.30-18.00 arasında olduğunu, fazla mesai ve genel tatil çalışma alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın işçilik alacaklarından fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacağının kabulüne yıllık izin ücretinin ise reddine karar verilmiştir. Kararı davacı ve davalı taraf temyiz etmiştir.

Taraflar arasında iş ilişkisinin sonunda 24.06.2011 tarihli ibraname düzenlenmiş ve bu ibranamede davacı 24 günlük ücret alacağı 1.877,00 TL ve yıllık izin alacağı 1.817,00 TL’yi aldığını ve işvereni ibra ettiğini kabul etmiştir. Ancak bu ibranameye rağmen davacı 29.11.2011 tarihli ihtarnamesi ile yıllık izin ücreti alacağını işverenden talep etmiştir.

Bölge Çalışma Müdürlüğü de 17.11.2011 tarihli yazısında davacının ücret alacağının ödendiğini ancak yıllık izin ücreti alacağının ödenmediğini ve işverenin beyanında davacının yıllık izin ücret alacağını ödemeyi kabul ettiğini belirtmiştir. 03.08.2011 tarihinde ise davalı işveren davacının hesabına 1877,00 TL ödeme yapmıştır. Mahkemece de bu ödemenin yıllık izin ücretine mahsuben yapıldığı kanaati ile talep reddolunmuştur. Ancak Bölge Çalışma Müdürlüğüne verdiği 17.11.2011 tarihli beyanın da dahi yıllık izin ücretini ödemeyi taahhüt eden işverenin 03.08.2011 tarihinde yıllık izin ücretini ödemiş olması hayatın olağan akışına aykırıdır. Ödenen bu miktar ibranamede ve Haziran ayı ücret bordrosunda belirtilen 24 günlük ücret alacağıdır. Ayrıca işverenin ibranamede ücret alacağını ödediğini kabul edip daha sonra ücret alacağını ödemiş olması da ibraname ile çelişen davranış olarak ibranamenin geçerliliğini yitirmesi sonucunu doğurmuştur. Hal böyle olunca davacının yıllık izin ücreti talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.