11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2018/35764 no.lu “limit yayınları” ibareli marka başvurusunun ... tarafından 97/009619 no.lu "limit şekil" ibareli marka ile aynılık veya ayırt edilemeyecek kadar benzerlik gerekçesiyle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca reddedildiğini, müvekkilinin 16 ve 41. sınıflarda tescilli ve ilan edilmiş “limit” ibaresini içeren birçok markası bulunduğunu, redde dayanak olarak gösterilen markanın sahibinin bu marka altında faaliyette bulunduğu sektör ve hitap ettiği tüketici kitlesinin farklı olduğunu, taraf markalarının hitap ettiği tüketici kitlelerinin algı düzeylerinin de ortalama tüketicilerden yüksek olduğunu, markalar arasında hiçbir benzerlik içermediğini, müvekkilinin tescil başvurusunun ilgili mal ve hizmetler bakımından ilana açılarak kabul edilmesi gerekirken reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek YİDK’nın 2018-M-9739 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde;müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının başvuru markasının "....", mesnet markanın da ".... " ibare ve görselini içermesi karşısında, esasen benzerlik oluşmakla beraber bu benzerliğin aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olarak değerlendirilmemesi gerektiği, başvuru markasında yer alan şekil unsuru ile mesnet markadaki şekil unsurlarının aynı olmadığı, her iki markanın ayniyet şeklinde kabul edilemeyeceği, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendine göre mutlak ret sebebinin oluşmayacağı, aksi yönde verilen YİDK kararının hatalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 2018-M-9739 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; asli ve ayırt edici unsuru "limit" ibaresi olan başvuru konusu marka ile redde mesnet alınan "limit" ibareli marka arasında 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, verilen YİDK kararının yerinde olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, marka başvurusunun 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca mutlak sebeple reddi için markalara konu işaretlerin ya tamamen aynı ya da ilk bakışta farkedilemeyecek ölçüde yüksek benzerliğe sahip olması gerektiği, somut olayda davacının başvuru konusu yaptığı ...." ibareli marka ile davalı Kurumun resen redde mesnet aldığı "...." ibareli marka arasında Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında benzerlik olmadığı, başvuru markasında yer alan şekil unsuru ile mesnet markadaki şekil unsurlarının aynı olmaması nedeniyle her iki markanın 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi bağlamında benzer kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle;

istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının isabetli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi.

3.Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı Kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.