8. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2018/108 Esas, 2018/552 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2313 Sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanunu’nun (2313 sayılı Kanun) 23. maddesinin 1.cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesi ve 53. maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 05.03.2020 tarihli ve 2019/188 Esas, 2020/522 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Arama kararının usulsüz olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın kendisine ait arazide suça konu hint kenevirlerinin yetiştirdiği iddiasına ilişkin olarak açılan davada;

1.Sanık müdafiinin, usulüne uygun şekilde alınmış bir arama kararı bulunmadığı gerekçesiyle elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğuna ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine dair temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı Kanun'un 116 ila 134. maddeleri arasında arama ve el koyma koruma tedbirleri düzenlenmiştir. Kanun’un 116. maddesinde, şüphelinin veya sanığın üstü, eşyası, konutu, işyeri veya ona ait diğer yerler hakkında arama yapılabilmesi için suç delillerine ilişkin nitelikli şüphe bulunması gerektiği ifade edilmiştir.

119.maddede ise hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerinin arama yapabileceği hükme bağlanmıştır.

Bu düzenleme, 5271 sayılı Kanun'un 116. maddesinde kişilerin özel hayatının güvence altına alınmasını amaçlamaktadır. Burada korunan temel menfaat, özel hayatın gizliliğidir. Somut olayda, arama yapılan yerin etrafı çit, duvar veya tel gibi yabancıların girmesini engelleyecek şekilde çevrilmemiştir. Bu durumda, bahsi geçen yere girilmesi halinde özel hayatın gizliliğinin ihlali söz konusu olmayacaktır. Ayrıca, hâkim kararı olmaksızın yapılan arama sonucu ele geçirilen hint kenevirlerinin hukuka aykırı delil olarak değerlendirilemeyeceği, gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında nöbetçi Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emrinin Sulh Ceza Hakimliği tarafından onanarak usulüne uygun ... getirildiği anlaşılmakla, belirtilen temyiz itirazları reddedilmiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır.

3.Sanığın beraat etmesi yönündeki sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 05.03.2020 tarihli ve 2019/188 Esas, 2020/522 Karar sayılı kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Batman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2025 tarihinde karar verildi.