11. Ceza Dairesi

Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2012 tarihli ve 2011/373 Esas, 2012/820 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün öncelikle bilinen son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21/1. maddesine göre tebliğe çıkarılması, bu şekilde tebliğin mümkün olmaması durumunda aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca bu kez tebligat mazbatası üzerine MERNİS şerhi düşülerek tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan MERNİS şerhi düşülmek suretiyle yapılan tebliğ işlemi usulsüz ise de; Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/338 Esas sayılı dosyasından sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51/7. maddesi uyarınca gereğinin takdir ve ifası için 03.07.2015 havale tarihli bildirim yapıldığı, anılan bildirime konu Samsun (Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 01.04.2014 tarihli ve 2013/772 Esas, 2014/285 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09.06.2015 tarihli ve 2015/2863 Esas, 2015/19698 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilerek kesinleştiği, kesinleşen hükümde tekerrür uygulamasına esas alınan ilam olarak incelemeye konu dosyadaki mahkûmiyet hükmünün açık bir şekilde gösterildiği incelenen dosya kapsamından anlaşılmakta olup 7201 sayılı Kanun'un 32. maddesindeki “Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır.” hükmü uyarınca sanığın en geç Samsun (Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/772 Esas, 2014/285 Karar sayılı dosyasından verilen hükmün yüzüne tefhim edildiği 01.04.2014 tarihi itibarıyla karardan haberdar olduğu hâlde, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra sanık müdafii 16.12.2024 tarihli dilekçe ile eski hale getirme ve temyiz isteğinde bulunduğundan, sanık müdafiinin eski hale getirme ve temyiz isteğinin, 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.03.2025 tarihinde karar verildi.