8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Kadastro sırasında, Siirt ili Şirvan ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 1 parsel sayılı 11.282.071,42 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, orman vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı vekili; davacıya murislerinden intikal eden taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında ... köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içerisinde orman vasfıyla Hazine adına tescil edildiğini, davacının dava konusu taşınmazın mülkiyetini olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazandığını ileri sürerek davalı adına kayıtlı tapunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İdaresi vekili; davanın kadastro tespit tutanağının kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık süre geçtikten sonra açıldığını, dava konusu yerin memleket haritasında ve amenajman planında orman alanı olarak gözüktüğünü, orman sayılan yerlerin özel mülkiyete konu edilmesinin mümkün olmadığını, dava konusu taşınmazın komşu parseller ile orman anlamında bütünlük arz ettiğini ve bu yönüyle de orman vasfında olduğunun açık olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davaya konu taşınmazın kadastro tespitinin 15.09.2009 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 14.09.2020 tarihinde açıldığı gerekçesiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 12/3 maddesi uyarınca davanın hak düşürücü süre nedeni ile reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı, davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davanın 3402 sayılı Kanun'un 12/3 hükmü uyarınca hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmaması, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlara, yasal gerektirici nedenlere göre karar verilmiş olması sebebiyle, istinaf sebepleri ve kamu düzeni ilkesi kapsamında incelenen Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu, ileri sürülen istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve işbu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.