6. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü. I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili tarafından "...Parkı Düzenlemesi Yaptırılması" ihalesini üstlenildiğini, sözleşmenin davalı iş sahibi tarafından fesih edilerek gecikme cezası uygulandığını, sözleşmenin feshi ve gecikme cezasına itiraz ettiklerini, yapım projelerinin uygulama aşamasında davalı iş sahibi tarafından değiştirildiğini, değişiklik projeleri verilmediğinden müvekkili şirket tarafından hazırlanan değişiklik projelerinin işin uzamasına sebep olduğunu, Yapım İşleri Genel Şartnamesinin 23. maddesine aykırı olarak davalı iş sahibi idare tarafından yeni fiyatların tek başına tespit edildiğini, 5 nolu hakediş tarihinde davalı iş sahibi idarenin onay verdiği işlerin %88 oranında olduğunu, park alanında kullanılacak heykellerin davalı iş sahibi idareye teslim edildiğini, ancak davalı iş sahibi idare tarafından ödenmeyen bedel kadar heykel yapılmamış gibi göstererek haksız kesinti yapıldığını, iş bitirilmesine rağmen davalı iş sahibi idare tarafından hakedişlerin ödenmediğini belirterek, 6. ve kesin hakediş raporu ile kesilen miktarların ve uygulanan gecikme cezasının iptali ile 31.05.2016 tarihli "...Parkı Düzenlemesi Yaptırılması" işine ilişkin sözleşmeden doğan hak ve alacağın davalıdan kesin hakediş tarihinden itibaren ticari avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini, 31.05.2016 tarihli teminatın iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yükleniciye eksik imalatların tamamlanması için ek süre verildiğini, sözleşmenin 25. maddesi gereği ek süre boyunca günlük gecikme cezası uygulanacağının ihtaren yükleniciye tebliğ edildiğini, yüklenicinin 02.06.2017 tarihli 5 nolu hakedişe herhangi bir itirazda bulunulmadığını, yüklenicinin 28.06.2017 tarihinde 6 nolu hakediş talebinde bulunduğunu ancak 5 nolu hakedişinin düzenlenme tarihi üzerinden 30 günlük süre geçmeden hakediş talebinde bulunulduğu ve işte ilerleme olmadığından yüklenicinin talebinin işleme alınmadığını, yüklenici tarafından 28.05.2017 tarihinde işin tamamlandığına dair dilekçe verildiğini, ancak 12.09.2017 tarihli eksik ve kusurlu işlerin bulunduğuna dair tutanak düzenlendiğini, yükleniciye eksik işlerin tebliğ edilerek geçici kabul talebinin reddedildiğini, eksik ve hatalı imalatların 10 gün içerisinde tamamlanarak davalı iş sahibi idareye bilgi verilmesi ve bu süre zarfında işi kabüle hazır hale getirmemesi halinde 4735 sayılı Kanun'un 20. maddesi, sözleşmenin 25. ve 26. maddeleri, Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 47. maddesi gereğince kesin teminatın tamamının gelir kaydedilerek sözleşmenin genel hükümlere göre tasfiye edileceğinin ihtar olunduğunu, 29.12.2017 tarihli tutanak ile toplam gecikme cezası miktarının davalı iş sahibi idare ve davacı yüklenici tarafından kabul edildiğini, yüklenicinin cezalı çalıştığı döneme ilişkin 281.589,44 TL gecikme cezası bulunduğunu kabul ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı iş sahibi idare tarafından ihale konusu işin gecikmesi hususunda davacı yükleniciye uyarılarda bulunulduğu, davacı yüklenicinin gecikme nedeni ile ilgili herhangi bir geri bildirimde bulunmadığı, yalnızca imalatların ilerlemesi ile ilgili açıklamalarda bulunduğu, yüklenicinin süre uzatımının yetersizliğine ilişkin herhangi bir itiraz kaydının bulunmadığı gibi ek süre talebine ilişkin bir belgeye rastlanmadığı, ihale konusu işin süresinde tamamlanmamasında davalı iş sahibi idareye kusur atfedilecek bulguya rastlanılmadığı, hakediş raporlarının yapılan iş ile orantılı olarak hazırlandığı, 29.12.2017 tarihli tutanakta davacı yüklenicinin 176 gün cezalı çalışıldığı ve gecikme cezasının toplamının 281.589,44 TL olduğunun belirlendiği, davacı yüklenicinin işi süresinde sözleşmeye göre teslim edememesi nedeniyle temerrüde düştüğü, davalı işi sahibi idarenin sözleşme feshinde haklı olduğu, gecikme cezasının sözleşmeye uygun bir şekilde hesaplandığı, sözleşmeye uygun olarak teminatın irat kaydedildiği, davacı yüklenicinin davalı iş sahibi idareden bir alacağının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; taraflara arasında "...Parkı Düzenlemesi Yaptırılması" işine ait sözleşme imzalandığını, davalı iş sahibi idare tarafından sözleşmenin 25. ve 26. maddelerini gerekçe gösterilerek sözleşmenin feshinin ve gecikme cezası uygulanmasının hatalı olduğunu, sözleşmenin feshi ve gecikme cezasına ilişkin 26.02.2018 tarihinde itiraz dilekçesi sunduklarını, yapım projelerinin uygulama aşamasında davalı iş sahibi tarafından değiştirildiğini, değişiklik projeleri verilmediğinden müvekkili şirket tarafından hazırlanan değişiklik projelerinin işin uzamasına sebep olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda gecikmenin davalı iş sahibinin proje değişikliğinden kaynaklandığına dair incelemenin yer almadığını, davalı iş sahibi idare tarafından yapım şartnamesine aykırı olarak en az 60 gün süre uzatımı verilmesi gerekirken 27 gün süre uzatımı verildiğini, park alanında kullanılacak tüm ürünlerin tamamlanarak davalı iş sahibi idareye teslim edildiğini, müvekkili yüklenici tarafından işin %97,08'lik kısmının tamamlandığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklı alacak istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.