8. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2020 tarih, 2018/32 Esas, 2020/52 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'a (2313 sayılı Kanun) aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5-1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 54 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17.

Ceza Dairesinin, 02.12.2021 tarih, 2021/2241 Esas, 2021/2589 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın uyuşturucu kullandığına, ele geçirilen kenevir bitkilerinden 11 kökünü yetiştirdiğine ve kendi ihtiyacını karşılama kapsamında kaldığına, ele geçirilen 45 kök kenevirin sanığın annesine ait evin uzak bir noktasında bulunup sanık ile ilgilisi olmadığına, 75 kök kenevirin sanığın annesinin evi ile ... ve ...'nın evinin arasındaki boşluk arazide bulunduğuna, ... ve ...'nın suçtan kurtulmaya yönelik atf-ı cürümde bulunduklarına, dosyada ... ve ...'nın madde kullanıp kullanmadığının, bu konuda devam eden veya sabıkası olan bir dosya olup olmadığına yönelik araştırma yapılmadığına, bu sebeple bu kişilerin sanığın aleyhine beyanlarının objektif olmayıp hükme esas alınamayacağına, müvekkili hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 62 maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığa ait bahçede ve sanığın gösterdiği başka yerlerde de ele geçirilen hint kenevirlerinin sanığa ait olduğu iddiasına ilişkin olarak;

Olayın intikal şekli, hint kenevirlerinin ele geçirilmesine ilişkin arama tutanağı, ele geçirilen hint keneviri kök sayısı, kolluk araştırma tutanağı, ekspertiz raporu, tanık beyanları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 02.12.2021 tarih, 2021/2241 Esas, 2021/2589 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bergama Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2025 tarihinde karar verildi.