9. Hukuk Dairesi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/7314
- Karar No
- 2025/8388
- Karar Tarihi
- 03.11.2025
- Dava Türü
- Hukuk
- Hukuk Alanı
- Genel Hukuk
- Karar Sonucu
- ONANMASINA
9. Hukuk Dairesi 2025/7314 E. , 2025/8388 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 1. İş Mahkemesi
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 15.09.2009-16.03.2017 tarihleri arasında davalı Şirkette başdanışman olarak çalıştığını, çalışmalarını tahsis edilen personel ve imkânlar ile ...'daki ofisinden yürüttüğünü, davalı Şirkete ait ... kurulmasında görev aldığını, ... kuruluşunun ardından önce ofisten, sonrada ... mütevelli heyetinden çıkartılarak istifaya zorlandığını, davalı tarafından iş sözleşmesinin haklı neden bildirilmeksizin feshedildiğini, 16.03.2017 tarihinde işçilik alacaklarının ödenmesi şartıyla işten ayrıldığına dair yazı yazdırıldığını, 05.04.2017 tarihinde kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin ve ek ödeme adı altında bir kısım ödeme yapıldığını, son ücretinin net 15.423,40 TL olduğunu, aylık 220,00 TL yemek fişi, yılda 4 ikramiye, harcırah, ulaşım, barınma ve yeme-içme giderleri ve her türlü gideriyle şoförlü bir araç tahsisinin brüt ücretini oluşturduğunu, iş sözleşmesine göre tahsisi gereken araç ve şoförün tahsis edilmediğini, iş sözleşmesinde ücretinin memur maaş zammı oranında artırılacağının belirlendiğini, harcırah ödemesinin belli olmadığını, ikramiyenin düzenli ödenmediğini, net ücretinin eksik ödendiği için ikramiyelerin de eksik ödendiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, harcırah alacağı, makam aracı tahsis edilmemesi alacağı, aylık ücret alacağı, ikramiye alacağı ile asgari geçim indirimi alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının 16.03.2017 tarihinde ikale talebinde bulunduğunu, ikale doğrultusunda göre ödemelerin yapıldığını, 17.04.2017 tarihinde imzaladığı ibranamede hiçbir ücret alacağı kalmadığını ve kalanlardan feragat ettiğini, ibranamenin 17.04.2017 tarihli ikaledeki ödemelerin yapılmasından sonra imzalandığını, davacının bu durumdan haberi olduğunu, ...'da ikamet eden davacının danışmanlık görevini ... ofisinde yürüttüğünü, kendisince karşılanan konaklama, yol gideri, yemek ücreti vb. harcamasının olmadığını, harcırah alması gereken durumlarda bu ödemelerin yapıldığını, ihtiyaç duyduğunda Şirkete ait havuz aracının şoförü ile birlikte hizmetine sunulduğunu, belirtilen aylarda ikramiye ödemesi yapıldığını, kıdem tazminatının eksiksiz ödendiğini, 16.03.2017 tarihinde istifa etmesine rağmen davacının ek ödeme talebinin Şirket tarafından uygun bulunup, kanuni bir zorunluluk olmamasına rağmen 25.650,00 TL'lik ek ödeme yapıldığını, istifa dilekçesi yazan ve ikale düzenleyen davacının ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, aile bildirim formu baz alınarak asgari geçim indirim tutarının her ay ücreti ile banka hesabına ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesinin 29.09.2022 tarihli ortadan kaldırma kararı uyarınca, ikalenin geçerli olduğu, davacının kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiği, ikramiye taleplerinin yılda 4 kez olarak ödendiği, davalı işverenin ihtiyaç olması hâlinde Şirkete ait havuz aracını şoförü ile birlikte davacı hizmetine sunduğu, dinlenen davacı tanıklarının davacının şehir dışı seyahatleri ve davacının çalışma usulü yönünden görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı, davacının harcırah alacağı ve makam aracı tahsisine yönelik iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Müvekkili ile davalı arasında imzalanan iş sözleşmesinde müvekkilinin ücretine memur maaş oranlarında zam yapılacağının belirlendiği, ancak zam yapılmadığını, bu nedenle ikramiye alacaklarının eksik ödendiğini, memurlara yapılan zam oranlarının Hazine ve Maliye Bakanlığından sorulması gerektiğini,
Davalı tarafından harcırah alacak talebine ilişkin evrakların sunulmadığını, müvekkili tarafından çok kez şehir dışına gidildiğini ancak harcırah ödemelerinin yapılmadığını,
Müvekkili tarafından işlerin davalıya ait ...'da bulunan ofiste yapıldığını, şoförün imzalanan iş sözleşmesi kapsamında ... ilinde tahsisi gerektiğini, bu nedenle ... Umum Otomobilciler ve Şoförler Esnaf Odasına müzekkere yazılarak şoförlü bir aracın günlük ve aylık kiralama bedellerinin sorulması gerektiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin feshi ile harcırah alacağı, makam aracı tahsis edilmemesi alacağı, aylık ücret alacağı, ikramiye alacağı ile asgari geçim indirimi alacağı ispatına ilişkindir.
Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
03.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.