8. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2023/169 Esas, 2023/197 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 4-a, 62. maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19.

Ceza Dairesinin, 20.10.2023 tarihli ve 2023/2688 Esas, 2023/132 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.

Sanık müdafinin temyiz istemi, kullanıcı tanığın polisler tarafından darp edilmesi nedeniyle sanık aleyhine zorla ifade verdiğine, yasak ifade alma yöntemiyle elde edilen delilin hükme esas alınamayacağına, sanıktan ele geçen maddenin kullanım sınırında bulunduğuna, artırım maddesi uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, sanığın kullanıcı tanığa madde satmadığına, sanığın üzerinde ele geçen madde ile kullanıcı tanıktan ele geçen uyuşturucu maddelerin farklı olduğuna, sanığın evinde yapılan aramada suç unsuruna rastlanılmadığına, mahkumiyete yeterli delil olmadığına yöneliktir.

2.Sanığın temyiz istemi, cezanın bozulması gerektiğine yöneliktir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde sanığın uyuşturucu madde sattığına yönelik istihbarati bilgilerin elde edilmesi üzerine yapılan fiziki takipte sanığın kullanıcı tanık ... .'ye uyuşturucu madde sattığı ve sanığın üst aramasında uyuşturucu madde ele geçtiği iddiasına ilişkin olarak,

İstihbarati bilgi, fiziki takip tutanağı, olay tutanağı, kullanıcı tanık ifade ve teşhisi, uzmanlık raporu, toksikoloji raporu, sanık savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış olup; yapılan fiziki takipte sanık ile kullanıcı tanık arasında bir şeyler alınıp verildiğinin görülmesi, kullanıcı tanığın avukat huzurunda alınan ifadesinde ele geçen maddeyi sanıktan aldığını beyan ederek sanığı teşhiste bulunması hususları da göz önüne alınarak, suçun sübut bulduğuna dair ilk derece Mahkemesinin kabulünde ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığı, kullanıcı tanığın avukat eşliğinde ifadesinin alındığı bu nedenle polisler tarafından darp edilerek zorla ifade verdiği iddiasının sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğunun değerlendirildiği, sanığın toksikoloji raporuyla üzerinde ele geçen maddenin farklılığı nedeniyle artırım maddesinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış olup, sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 20.10.2023 tarihli ve 2023/2688 Esas, 2023/132 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.11.2025 tarihinde karar verildi.