Danıştay 8. Daire Başkanlığı

Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2022/202 E.  ,  2024/7362 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y

Davacı ... tarafından, Manisa Valiliği Trafik Tescil ve Denetleme Şube Müdürlüğü ekiplerince yapılan denetim sırasında aday sürücü belgesi olan davacı adına alkollü araç kullandığından bahisle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/5. maddesi uyarınca 1.228,00-TL ve 44/1-B maddesi uyarınca 288-TL olmak üzere toplam 1.516,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sıra nolu işlem ile aday sürücü belgesinin iptaline ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemiyle ... Valiliği'ne karşı açılan davada; Manisa 2. İdare Mahkemesinin 07/06/2021 tarih ve E:2020/1016, K:2021/563 sayılı kararının istinaf incelenmesi sonucunda verilen İzmir Bölge İdare Mahkemesi 7. İdari Dava Dairesinin 25/10/2021 gün ve E:2021/1401, K:2021/1473 sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde, Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş;

46.maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği;

48.maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise, temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır. Uyuşmazlık; aday sürücü belgesi sahibi olan davacının, yasal limitin üzerinde alkollü araç kullandığının tespiti üzerine aday sürücü belgesinin iptal edilmesine ilişkin işlem ile idari para cezası verilmesine dair işlemden kaynaklanmaktadır.

Davaya konu edilen işlemlerin, ilgilinin meslekten çıkarılması veya ticari faaliyetin engellenmesi sonucunu doğuran bir yönü bulunmadığı gibi tesis edilen idari para cezası tutarının da temyiz için öngörülen parasal sınırı aşmadığı görülmekte olup temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 24/12/2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.