11. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2018 tarihli ve 2018/76 Esas, 2018/186 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan yapılan yargılama neticesinde sanıkların, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereği beraatine karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2020/1025 Esas, 2022/59 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararlarına yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla; sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204. maddesinin birinci fıkrası, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

1.Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli kesin delil bulunmadığına, sanığın atılı suçu işlemediğine, alt sınırdan ayrılarak hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

2.Sanık ...'in temyiz isteği; atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

3.Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulama şartlarının oluşmadığına, sanığın atılı suçu işlemediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE

Sanıkların kullandığı araçlara takılı plakaların başka araçlara tahsisli gerçek plakalar olduğunun anlaşılması karşısında; suç tarihi itibarıyla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun), 01.02.2018 tarihinde kabul edilen 7070 sayılı Kanun'un 18. maddesi ile değiştirilen 23. maddesinin son fıkrasındaki "başka bir araca tescilli veya sahte plakayı takan veya kullananlar 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204. maddesine göre cezalandırılır" hükmünün yürürlükte bulunmadığı sanıkların eyleminin suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 2918 sayılı Kanun'un 21. ve 23. maddelerine temas ettiği ve maddelerde öngörülen idare para cezasının miktarına göre 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun (5326 sayılı Kanun) 20/2-c bendinde yazılı zamanaşımının, eylemin gerçekleştiği tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ... müdafii, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak sanıkların eylemine uyan 2918 sayılı Kanun'un 21. maddesinde öngörülen idari para cezasının miktarına göre, 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c bendinde yazılı zamanaşımının, eylemin gerçekleştiği 26.09.2017 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5271 sayılı Kanun'un 3 03... sayılı Kanun'un 24. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, 5326 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2025 tarihinde karar verildi.