İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, yerel mahkemenin vermiş olduğu kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkilinin hiçbir sabıkası ve sicil kaydı olmadığına, lehe hükümler uygulanmadığı gibi hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının dahi çıkmadığına, ayrıca suçun vasfı ve mahiyeti ile gerekli araştırmalar yapılmadan hüküm kurulduğuna, karşı tarafın şikayetinin devam edip etmediği hususları da araştırılmadığı gibi lehe hükümler uygulanıp indirime gidilmediğine, parayı gönderen, hesabına yatırılan ve çeken insanlar sanık olarak yargılanmadığı gibi mahkemede karşılarına tanık olarak çıktığına, bu tür yargılamalarda parayı gönderen, hesabına yatan ve çeken kişilerin hep birlikte yargılanması gerektiğine, sanığın eyleminin TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen “basit güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturduğuna ve 5271 sayılı CMK'nın 253/1 maddesi gereğince bu suçun uzlaştırmaya tabi olduğuna; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, müvekkilinin beyanında da belirttiği üzere söz konusu hattı olay öncesinde belli bir süre kullanıp iptal ettirdiğine, müvekkilinin dosyanın diğer tarafları katılan ... ve diğer sanık ... ile hiçbir bağlantısının ve irtibatının bulunmadığına, alınan bilirkişi raporunda da müvekkilinin dosyanın taraflarıyla iletişiminin tespit edilemediğine, tanık beyanları ve diğer deliller değerlendirildiğinde sanık ...'nın ilgili fiili tek başına işlediğinin sabit olduğuna, diğer yandan müvekkilinin kullandığı iddia edilen telefon numarasına ilişkin ayrıntılı HTS raporu alınarak bu hattın olay tarihinde ve olay sonrası müvekkilinin kullanıp kullanmadığına dair ayrıntılı bilirkişi raporu alınmadan müvekkiline ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, nitekim hattın başka bir kişi tarafından kullanılma ihtimalinin bulunduğuna, müvekkilinin kendisine isnat edilen filli kesinlikle işlemediğine, bu nedenle üzerine atılı suçu işlemeyen müvekkili sanık hakkında verilen haksız cezanın yapılacak istinaf incelemesi neticesinde kaldırılması gerektiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın hesabına ait bilgilerin ve şifresinin internet üzerinden "phishing" yöntemi (Bankanın web sitesi ile aynı görünümde sahte site açıp, bu siteyi bankanın gerçek sitesi zannederek internet bankacılığı yoluyla hesabına girmek isteyen hesap sahiplerinin girmiş olduğu hesap bilgileri ve şifresinin ele geçirilmesi) ile ele geçirilmesinden sonra bu bilgiler kullanılarak katılanın hesabına erişim sağlandığı ve hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen ...'a ait, aynı bankanın Kayseri Şubesi nezdinde bulunan hesabına, sanık ... adına kayıtlı telefon hattına ait IP üzerinden 3.200,00 TL havale yapıldığı, havale edilen tutarın sanık ... tarafından çekildiği olayda, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e maddesinde düzenlenen bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu yönündeki İlk Derece Mahkemesinin kabul ve uygulaması ile istinaf incelemesi üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından verilen esastan ret kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.