Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığa yapılan tebliğ işlemi doğrudan mernis adresine yapılmasından ötürü usulsüz olup, sanığın temyiz isteminin bu nedenle öğrenme üzerine ve süresinde olduğu değerlendirilerek, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yangın sahasında yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile, yangın nedeniyle orman alanında 8 adet çam fidanının yandığı tespit edilmiş olup, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 110/3. maddesinde düzenlenen gerçek zararın hesabında yanan sahada hasar gören ağaç ve ağaçcıklarla, bitki örtüsüne göre oluşan zarar, ağaç ve ağaçcıkların hayatiyetini kaybedip kaybetmediği, geride kalan emvalin değerlendirilme miktarı, yok olan canlı varlıktan ve toprağın verim gücündeki azalma gibi hususların nazara alınması gerekip ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarının dikkate alınmaması gerektiğine göre; bilirkişi raporu ile tespit edilen 14.08 TL gerçek zarar miktarı sanığa usulüne uygun olarak bildirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, soyut gerekçe ile zararın sanık tarafından giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 04.12.2025 tarihinde karar verildi.