Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Karabük 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2023/130 Esas, 2023/627 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmiş; karar, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 01.07.2024 tarihli ve 2023/991 Esas, 2024/589 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ve mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın “...” isimli sosyal medya hesabından Arapça dilinde Türkçe anlamı “Türkiye bir işgal devletidir, Türkiye bir manda ülkesidir, Suriye deprem hesaplarından çıktı” anlamına gelen paylaşım yaptığı iddiasına ilişkin olarak; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 216/1. maddesi "Halkın sosyal sınıf, ırk, din, mezhep veya bölge bakımından farklı özelliklere sahip bir kesimini, diğer bir kesimi aleyhine kin ve düşmanlığa alenen tahrik eden kimse, bu nedenle kamu güvenliği açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." hükmünü içermektedir. Bu düzenleme ve gerekçesi uyarınca suçun oluşabilmesi için failin eylemi sonucunda kamu güvenliği bakımından açık ve yakın bir tehlikenin gerçekleşmiş olması zorunludur.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı belirlenmiştir. Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın paylaşımının Arapça dilinde olması nedeniyle kamuoyu tarafından anlaşılabilir nitelikte olmadığı gibi, paylaşım nedeniyle kamu güvenliği açısından açık ve yakın bir tehlikenin doğduğuna ilişkin herhangi bir iddia veya tespit de bulunmadığı görülmüştür. Bu nedenle, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 01.07.2024 tarihli ve 2023/991 Esas, 2024/589 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karabük 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.12.2025 tarihinde karar verildi.