T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İlk derece Mahkemesinde yapılan inceleme sonucunda verilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dava dosyası incelendi:

DAVA:Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkili tarafından ticari kaynaklı alacaktan dolayı davalı aleyhine Bakırköy 17. İcra Müdürlüğü'nün ... sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalı tarafından takibe itiraz edildiği ve takibin durdurulduğunu, müvekkilinin tüm fatura, cari hesap ve muavin kayıtlara göre davalı taraftan alacaklı olduğunu, davalı tarafın tahsilatı geciktirme yoluna gittiğini, yapılan itirazın haksız ve hukuksuz olduğunu beyanla itirazın iptaline, takibin devamına, davalı aleyhine %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Davacı yanın itirazın iptali davasına konu ettiği faturalar nedeniyle müvekkili şirkete sunulmuş bir hizmet bulunmadığını, davacı yan ile müvekkili şirket arasında hizmet akdi olmadığını, müvekkili şirketin davacı şirketten aldığı bir hizmet de bulunmadığını, bu hususun ticari defter kayıtlar ile açık biçimde anlaşılacağını beyanla davanın reddine, davacı aleyhine %20 oranında kötü niyet tazminatına hükmedilmesi ile yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARININ ÖZETİ:Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, alınan bilirkişi raporu ile alacağın ispatlandığı, toplam alacağın 37.435,75 TL olduğu, gerek icra aşamasında gerekse yargılama aşamasında söz konusu borcun ödenmediği gerekçesi ile davanın kabulüne ve alacak likit olduğundan davalı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmiş ve karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

DAVALI VEKİLİNCE İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:İlk derece mahkemesince verilen kararın hatalı olduğu, somut olayda ispat yükünün davacıda olduğu, bilirkişi tarafından davalının borçlu olmadığını ispat edemediği şeklinde düzenlenen rapora itibar edilerek davanın kabulüne karar verilemeyeceği, davacının ticari defterlerinin tek başına alacağı ispat etmeyeceği, davacının fatura konusu mal ve hizmeti teslim/ifa ettiğini ispat etmesi gerektiği, davacı tarafından davalıya herhangi bir fatura tebliğ edilmediği ve hizmet verilmediği, Mahkemece davacının dayandığı faturaların vergi dairesine bildirilmiş olup olmadığının araştırılmadığı, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ:HMK'nın 355. maddesine göre istinaf incelemesi; istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırılık görüldüğü takdirde ise resen gözetilmek suretiyle yapılmıştır.Dava, faturaya dayalı bakiye hesap alacağının tahsili için başlatılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali ve icra inkar tazminatı taleplerine ilişkindir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ve karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.Tek başına fatura düzenlenmesi alacağın ispatı için yeterli değildir. Fatura içeriği malın teslim edildiğinin/hizmetin verildiğinin, düzenleyen tarafça ispat edilmesi gerekir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 222. maddesi uyarınca ticari defterlerin, ticari davalarda delil olarak kabul edilebilmesi için, kanuna göre eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onayları yaptırılmış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulamış olması ile diğer tarafın aynı şartlara uygun olarak tutulmuş ticari defterlerindeki kayıtların bunlara aykırı olmaması, diğer tarafın ticari defterlerini ibraz etmemesi (Ek cümle: 22/7/2020-7251/23 md.) veya defter kayıtlarının aksinin senet veya diğer kesin delillerle ispatlanmamış olması gerekir.Dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanak ve gerekçe içeriğine göre; davacının ticari defterleri üzerinde inceleme yapılmak suretiyle düzenlenen bilirkişi kök raporunda, davacının usulüne uygun şekilde tutulan ticari defterlerinde davalı adına düzenlenen faturaların kayıtlı ve davacının takip tarihi itibariyle davalıdan 37.435,75 TL alacaklı olduğunun tespit edildiği, davalı tarafın usulüne uygun ihtarata rağmen ticari defterlerini mazeretsiz olarak bilirkişi incelemesine sunmadığı, Mahkemece celp edilen ve tarafların 2020 yılına ilişkin olarak bağlı oldukları vergi dairelerine sundukları ve ticari defterlerle bağlantılı kayıt niteliğinde olan BA-BS bildirimlerine göre davalının 2020 yılında, davacıdan, adına düzenlenen fatura toplamından daha fazla tutarda alım yaptığını beyan ettiği, buna göre artık davalının davacı tarafından düzenlenen faturaları aldığı, süresi içerisinde iade etmediği veya içeriklerine karşı herhangi bir itiraz ileri sürmediği, bu şekilde faturalar konusu hizmetin verildiği yönünde davacı lehine bir karine oluştuğu, davalının bu durumun aksini ve fatura konusu bedellerin ödendiğini gösterir bir delil ise sunmadığı, bu itibarla Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.Sonuç olarak, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere göre, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gibi kamu düzenine aykırılık da görülmediğinden, davalının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

1.Davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2.Harçlar Kanunu gereğince istinaf eden tarafından yatırılan istinaf kanun yoluna başvurma harcının hazineye gelir kaydına,

3.Karar tarihi itibariyle Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 2.557,23 TL istinaf karar harcından istinaf eden tarafından peşin olarak yatırılan 639,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 1.917,93 TL'nin davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

4.İstinaf yargılama giderlerinin istinaf talep eden üzerinde bırakılmasına,

5.Artan gider avansı bulunması ve talep halinde yatıran tarafa iadesine,

6.Kararın ilk derece mahkemesince taraflara tebliğe gönderilmesine, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 12/02/2026 tarihinde HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince kesin olarak oy birliği ile karar verildi.