Sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca hükmolunan cezadan arttırım yapılırken sırasıyla aynı Kanun'un 143. ve 142/5. maddelerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamış, sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 142/5. maddeleri gereği belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 143. maddesi gereği 1/2 artırım yapılırken cezanın 10... ay hapis cezası yerine 11... ay olarak eksik belirlenmesi ve neticeten 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası yerine 9 yıl 3 ay 20 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini ve yine suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 142/5. maddeleri gereği belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 143. maddesi gereği 1/2 artırım yapılırken cezanın 10... ay hapis cezası yerine 11... ay olarak belirlenmesi ve neticeten 6 yıl 3 ay yerine 6 yıl 2 ay 10 gün hapis cezası olarak eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar hakkında kazanılmış hakları gereği uygulanan yasa maddesi olarak 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gösterilmemesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görülmüştür. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre kararda bir isabetsizlik görülmediğinden hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.