Sanık hakkında şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan açılan kamu davası sonucunda, 07.02.2024 tarihinde hüküm kurulurken şikâyetçiye yönelik eylemden dolayı sehven hüküm kurulmadığı, Mahkemece dosyadan el çekilmesinden sonra, duruşma açılıp taraflar çağrıldıktan sonra hüküm kurulması yerine, dosya üzerinden verilen 08.02.2024 tarihli ek karar ile mahkûmiyet kararının verildiğinin anlaşılması karşısında, şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.