Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü. I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, ... 4. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan ise şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşürülmesine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil olmadığına, işlediği kabul edilse dahi mağdurenin yaşı konusunda hataya düştüğüne, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın tefrik edilen dosyadaki sanıklar da dahil olmak üzere hangi sanığın eyleminden dolayı bozulduğunun belirlenemeyeceğinden söz konusu artırım maddesinin uygulanmaması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer sebeplere ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, sanık hakkında üst hadden ve takdiri indirim uygulanmaksızın hükümler tesis edilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümlerde, olayın intikal şekli ile zamanı, sanığın aşamalardaki mağdureyi on beş yaşından büyük ve on sekiz yaşını doldurduğunu bildiğine dair beyanları, mağdurenin sanığa yaşının küçük olduğunu söylemediğine ve sanığın kendisini on sekiz yaşında olduğunu zannettiği yönündeki ifadesi ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu konuda bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de; ... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzelenen 08.05.2013 tarihli raporda mağdurenin ruh sağlığının her bir sanığın eyleminden kaynaklı bozulduğu, 06.05.2016 tarihli raporlarda ise mağdurenin ruh sağlığının sanık ...'un mağdureye karşı 30.08.2012 tarihli eylemi nedeniyle kalıcı olarak bozulduğu belirtilmiş ise de, mağdureye rızalı cinsel istismarda bulunan sanığın, bu eyleminden dolayı kastettiğinden daha farklı ve ağır olan ruh sağlığı bozulması neticesinin meydana geldiği, 5237 sayılı Kanun'un 23. maddesi uyarınca kişinin gerçekleşen fakat kastetmediği bu neticeden sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, somut olayda ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanık tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103/6. maddesinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin hükümlerinin 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.12.2025 tarihinde karar verildi.