Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan hüküm ile "nitelikli dolandırıcılık" suçuna yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü ve ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

Hakkında "Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık" Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin Reddine Dair Ek Karara İlişkin Katılan Vekilinin Temyizi 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 05.03.2020 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Hakkında "Resmi Belgede Sahtecilik" Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Katılan Vekilinin Temyizi

Sanığa yüklenen “Resmi Belgede Sahtecilik" suçu yönünden, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesi gereği 8 yıl olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmış; olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, 29.01.2009 olan suç tarihinden iddianame tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Açıklanan nedenle, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.01.2026 tarihinde karar verildi.