Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2017 tarihli ve 2016/712 Esas, 2017/102 Karar sayılı ve 15.04.2025 tarihli ve 2025/191 Esas,2025/423 Karar sayılı kararlarının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Hükümlünün 24.07.2024 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hale getirme isteminde bulunduğu anlaşılmakla; I. 15.04.2025 tarihli ve 2025/1 91... /423 Karar sayılı uyarlama hükmüne ilişkin olarak yapılan incelemede;

Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2005 tarihli ve 2011/10 63... /1536 Karar sayılı uyarlama kararının temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay ( Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2015/17950 Esas, 2016/9367 Karar sayılı ilâmı ile hükümlü hakkındaki kararın bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine 09.02.20 17... /7 12... /102 sayılı kararın hükümlünün yokluğunda verildiği, kararın 16.03.2017 tarihinde hükümlüye tebliğ edildiği, mahkemece yeniden duruşma açılıp 15.04.2025 tarih ve 2025/1 91... /423 sayılı karar ile uyarlama kararı verildiği ve bu kararın temyiz edildiği anlaşılmış ise de; Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2025 tarih ve 2025/1 91... /423 sayılı kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığı belirlenmekle; hükümlünün temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II. 09.02.2017 tarihli,2016/712 Esas,2017/102 Karar sayılı mahkûmiyet hükmüne ilişkin olarak yapılan incelemede ise;

Karar tarihinde cezaevinde bulunan hükümlünün yokluğunda verilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi” ve cezaevinde olan hükümlüye 16.03.2017 tarihinde yapılan tebligatın 5271 sayılı Kanun'un 35/son maddesi uyarınca kendisine okunup anlatılmadan tebliğ edilmesinden dolayı usûlsüz olduğu belirlenmiş ise de; hükümlünün cezaevi idaresi aracılığıyla mahkemeye gönderdiği, 17.03.2017 tarihli mahsup talep eden dilekçesinin bulunduğunun anlaşılması karşısında; anılan tarih itibariyle karardan ve 5271 sayılı Kanun 263. maddesinde belirtilen usuldan haberdar olması, 09.02.2017 tarihli hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 24.07.2024 tarihinde temyiz etmesi karşısında hükümlünün, yerinde olmayan eski hâle getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.