Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Katılan vekili 10.10.2023 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuştur. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve incelenen dava dosyası içeriğine göre beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüştür. Ancak;

İddianameye konu paylaşımın sanık tarafından gerçekleştirilmediğinin anlaşılması nedeniyle, yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması karşısında 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, aynı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-c maddesi gereği hüküm fıkrasından "sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkumiyet hükmü kurmaya yeter kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden CMK 223/2-e maddesi uyarınca atılı suçtan beraatine," ibaresi çıkarılıp yerine "yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediği sabit olduğundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi gereğince beraatine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 62. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.