Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

1.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli ve her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, olayda herhangi bir göçmenin yer almadığına, verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinin hatalı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, gerekli indirimlerin yapılmadığına,

2.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle, mütalaanın çelişkili olduğuna, suçun oluşması için maddi menfaat elde etme maksadı arandığına, ancak sanığın hiçbir şekilde menfaat elde etmediğine, ayrıca bu maksatla hareket ettiğine dair delil de bulunmadığına, Kararın bozulmasına ilişkindir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar müdafilerinin diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

1.

TCK’nın 79/1. maddesinde, doğrudan doğruya veya dolaylı olarak maddi menfaat elde etmek maksadıyla, göçmen kaçakçılığı suçunun, bir yabancının yasal olmayan yollardan ülkeye sokulması, bir yabancının yasal olmayan yollardan ülkede kalmasına imkan sağlanması veya bir Türk veya yabancının yasal olmayan yollardan yurt dışına çıkmasına imkan sağlanması biçimindeki seçimlik hareketlerden biriyle işlenebileceği düzenlenmiştir. Sanıkların üzerlerine atılı göçmen kaçakçılığı suçunun unsuru olan doğrudan doğruya veya dolaylı olarak maddi menfaat temin edilmesinin somut olayda gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında; oluş, iddia mahkemenin kabulü ve tüm dosya kapsamına göre; örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna ilişkin delil bulunmayan sanıkların, ...silahlı terör örgütüne katılmak üzere İran ülkesi kırsalına geçmeye çalışan şahısları, bu amaçlarını bilerek maddi menfaat elde etmeksizin, yasal olmayan yollardan yurt dışına çıkarmaya teşebbüs etme şeklinde gerçekleşen eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle aynı Kanun'un 314/2, 220/7. maddeleri ve 3713 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi kapsamında silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde göçmen kaçakçılığı suçundan hüküm kurulması,

2.Kabule göre de; Netice hapis cezalarının "5 yıl 2 ay 15 gün" yerine, "5 yıl 2 ay" olarak eksik belirlenmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 Sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, suçun vasıf ve mahiyeti gözetilerek sanıkların tutukluluk halinin devamına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ağrı 2. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.02.2026 tarihinde karar verildi.