İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, sanıkların iddianamede belirtilen hırsızlık suçlarını işlediklerine, savcılık aşamasında toplanan deliller de bu açıkça ortaya koyulduğuna, sanıkların oto hurdacılık işi ile uğraşmaları ve oto hırsızlığını meslek haline getirmeleri; söz konusu çalıntı aracın da bulunduğu bölge itibarıyla sanıkların ikametine getirmeleri ve soruşturma işlemlerini yapan kolluğun araştırmasına göre hırsızlıktan kayıtları bulunan sanıkların, dosya kapsamında çalınan araç ile ilgili yapılan kamera tespitleri de dikkate alındığında sanıkların eyleminin sabit olduğuna, hırsızlık suçunun nitelikli halinin sanıklar tarafından işlendiğine, hırsızlık olayının gece vakti işlendiğinin dosya arasında bulunan kamera kayıtları ile de sabit olduğuna, bu sebeple istinaf mercinin yapmış olduğu tespit ve değerlendirmelerin, dava dosyasındaki delillere aykırı ve yanlış tespitler içerdiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.