Suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I- Suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde

14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz talebinin incelenmesinde 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143/1, 168/2, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi yerine 1 yıl 1 ay 9 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır, Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde

1.Sanığın yüklenen suçları işlediğine ilişkin, suça sürüklenen çocuk ...'ın soyut suç isnadı dışında, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde kararlar verilmesi,

2.Kabûle göre de;

Sanık ...'nın suç işlenmesine katıldığına dair yeterli delil olmadığından bahisle yukarıdaki bozma sebebi karşısında, suçun suça sürüklenen çocuk ... yönünden iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinden de bahsedilemeyeceği, bu nedenle TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince arttırım yapılamayacağı gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.