Dairemizin 18.09.2019 tarihli ve 2019/514 Esas, 2019/5613 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.11.2025 tarihli ve KD -2025/130248 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı CMK'nın 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusunda sanık ...'ın, aralarında fiili kesinti olmasızın 9 gün arayla aynı mahallenin farklı sokaklarında gerçekleştirmiş olduğu her iki eylemin de ilk hukukî kesintiyi oluşturan 06.06.2017 tarihli iddianameden önce olduğu, eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiğinden zincirleme suç oluşturduğu, sanığın 08.05.2017 tarihli eylemi nedeniyle hükmolunan mahkûmiyet kararının Dairemizin 19.09.2018 tarih ve 2018/1668 Esas, 2018/6249 Karar sayılı onama kararı ile kesinleştiği anlaşılmakla, yargılaması devam eden 29.04.2017 tarihli suçla ilgili kesinleşen hükme konu eylem gözönüne alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması, kesinleşen hükümdeki cezanın sonuç cezadan indirilerek cezanın belirlenmesi gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasının hukuka aykırılık oluşturduğu anlaşıldığından hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede; sanığın Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2017 tarihli ve 2017/290 Esas, 2017/340 Karar sayılı dosyasında, suç tarihi 08.05.2017 ve iddianame tarihi 06.06.2017 olan uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle, yargılamasının yapılarak cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın 19.09.2018 tarihinde kesinleştiği, temyize konu dosyada ise sanığın 29.04.2017 tarihli eylemi nedeniyle 30.06.2017 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre aralarında hukuki kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla, yukarıda belirtilen hüküm verilmiş ve kesinleşmiş dava dosyasının aslı veya onaylı örneğinin bu dosya içine alınarak incelenip, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilip, eylemlerin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda; ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” TCK'nın 43. maddesi uygulanmak suretiyle kurulan hükümde ''kesinleşen cezanın sonuç cezadan mahsup edilerek ek cezanın infazına karar verilmesi'' aksi halde “ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı kabul edilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden sanık hakkındaki itirazın kabulüne karar vermek gerekmiştir.

A. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

B. 5271 sayılı CMK'nın 308/2.

maddesi gereği Dairemizin 18.09.2019 tarihli ve 2019/514 Esas, 2019/5613 Karar sayılı temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması ilâmının KALDIRILMASINA,

C. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3.

Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.12.2025 tarihinde karar verildi.