İstinaf başvurusunun esastan reddi (Sanık ... yönünden)

Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

(Sanıklar ... ve ... yönünden)

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık ...'ın süresinden sonra, müdafiinin ise süresinde yaptığı duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. Malatya 1.

Ağır Ceza Mahkemesince, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından sanıklar ... ve ...'ın mahkûmiyetlerine, sanık ...'ın beraatine karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10.

Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile; Sanıklar ... ve ... hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine Sanık ... hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...

müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına,

2.Sanık ... ile hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşen ...'in fikir ve eylem birliği içerisinde olduğuna,

3.Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlemediğine, işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesine,

4.Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

B. Sanık ...

ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine,

2.Evde bulunan uyuşturucu maddelerin kendisine ait olmadığına,

3.Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılmamış olay ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağına,

4.Eksik inceleme yapıldığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

C. Sanık ...

müdafiinin temyiz sebepleri özetle; beraat eden sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

A. Sanık ...

müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi kapsamına göre, vekalet ücreti ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesinde yer verilen; “Beraat eden ve vekil veya müdafii ile temsil edilen sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir. Bu hüküm, sanığın 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen müdafii bulunması durumunda kovuşturma için Hazineden alınan ücretin mahsubu suretiyle uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini müdafii ile temsil ettiren sanık lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyip bu hususta herhangi bir karar verilmemiş olmasının, Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B. Sanıklar ...

ve ... Hakkında Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde,

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına ilişkin yasal koşulların oluşmadığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği anlaşılmakla; sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

A. Sanık ...

yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün;

Hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin son paragrafı olarak "Sanık ... kendisini 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen zorunlu müdafii ile temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. Kısmının II. Bölümü gereğince kovuşturma için ödenmesi gereken 48.000,00 TL maktu vekalet ücretinden, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife uyarınca ödenen ücretin mahsubu ile bakiye kalan vekalet ücretinin hazineden alınıp sanığa verilmesine," ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanıklar ...

ve ... Yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi kararında sanık ... ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddeleri uyarınca Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.12.2025 tarihinde karar verildi.