Danıştay 7. Daire Başkanlığı         2024/629 E.  ,  2024/5354 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y

(...Vergi Dairesi Müdürlüğü)

İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ :

Dava konusu istem:

Davacı tarafından kendi bünyesinde araç kiralama faaliyetinde kullanmak üzere satın alınan 63 adet araç için emsal satış fiyatı üzerinden ihtirazi kayıtla beyan edilerek ödenen özel tüketim vergisi tutarının, gerçek alış bedeli (maliyet bedeli) üzerinden hesaplanması gerektiğinden bahisle 2022 yılının Nisan dönemi için fazladan tahakkuk eden 619.032,80 TL tutarındaki verginin iptali ve tecil faiziyle iadesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 267. maddesine göre emsal bedel uygulaması yoluna gidilebilmesinin, o malın gerçek bedelinin belli olmaması veya bilinmemesi yahut doğru olarak tespit edilmemesi hallerinde mümkün olduğu, dava konusu olayda ise satın alınan araçların alış tutarlarının belli olduğu, dolayısıyla bedeli belli olan bir mal için emsal bedel uygulamasına gidilemeyeceği, kiralama faaliyeti için satın alınan araçların aktife alınarak kayıt ve tescil ettirilmesi ile ilk iktisap gerçekleştiğinden nihai tüketici olan davacı tarafından söz konusu araçların alış bedeli üzerinden özel tüketim vergisi hesaplanmasının gerektiği, satış bedelinin esas alınmasının vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetiyle bağdaşmayacağı, bu durumda, matrah olarak emsal bedel gösterilmek suretiyle ihtirazi kayıtla verilen beyanname sonucu tahakkuk eden verginin dava konusu edilen kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı; öte yandan, ödenen verginin tahsil tarihinden itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun kapsamında belirlenen tecil faizi oranında hesaplanacak faizi ile birlikte davacıya iadesinin icap ettiği gerekçesiyle ihtirazi kayıtla beyan üzerine yapılan tahakkukun dava konusu edilen 619.032,80 TL'lik kısmının iptali ile fazladan ödenen verginin tahsil tarihinden itibaren işleyecek tecil faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmuştur. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;

1.Temyiz isteminin reddine,

2.... Bölge İdare Mahkemesi...Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,

3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 23/12/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.