Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin,

TCK'nın 35. maddesinin uygulanması gerektiği, somut delil bulunmadığına, kamera görüntüsü veya tanık beyanı bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1. maddelerine göre belirlenen 9 yıl hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 7 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve tekerrüre esas alınan Büyükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2017 tarihli ve 2017/519 Esas, 2017/700 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan mahkûmiyet hükmü bulunduğu, bozma kararı öncesinde ilk derece mahkemesinin 23.05.2019 tarihli kararında bu ilâmlardan en ağırı olan hırsızlık suçundan hükmedilen 6 yıl hapis cezasına dair ilâmın tekerrüre esas alınması gerekirken hırsızlık suçundan sehven 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak yazılıp tekerrüre esas alındığı, bozma sonrasındaki hükümde ise "Büyükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2017 tarihli ve 2017/519 Esas, 2017/700 Karar sayılı ilâmında yer alan hırsızlık suçundan verilen 6 yıl hapis cezasının'' tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından kazanılmış hakka ve tekerrüre ilişkin fıkralar çıkartılarak yerine "5271 sayılı CMK'nın 283. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmedilen 9 yıl hapis cezasının kazanılmış hak gereği 7 yıl hapis üzerinden infazına" ve ''Büyükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2017 tarihli ve 2017/519 Esas, 2017/700 Karar sayılı ilâmında hırsızlık suçundan hükmedilen 6 yıl hapis cezasına dair ilâmın tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 307/5. maddesi gereği sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin Büyükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2017 tarihli ve 2017/519 Esas, 2017/700 Karar sayılı ilâmında sehven belirtilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına göre belirlenmesine, 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca, cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,'' cümleleri eklenmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun olan hükme yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.