İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 01.05.2003-31.08.2021 tarihleri arasındaki Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ve aidiyetine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle;davanın reddini talep etmişitir.

İlk Derece Mahkemesinin 29.11.2021 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının 01.05.2003-31.12.2007, 01.03.2009-31.12.2009, 01.02.2012-31.12.2013 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının yukarıda tespit edilen hizmet sürelerine göre 7256 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmadan yararlandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 14.11.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 16.01.2024 tarihli kararı ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.01.2024 tarihli kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 15.04.2024 tarihli, 2024/3374 Esas ve 2024/3881 Karar sayılı ilamı ile “Davacı, 01.05.2003-31.08.2021 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ve yapılandırma kanunundan yararlandırılmasını talep etmektedir. Mahkemece, davacının ürün satışlarından dolayı prim kesintilerinin yapıldığı ve 7326 sayılı Kanun kapsamında yapılandırma talebi olduğundan dolayı davacının davasının kısmen kabulüne; 01.05.2003 - 31.12.2007, 01.03.2009-31.12.2009, 01.02.2012-31.12.2013 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespitine ve yapılandırmadan yararlandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Davacının 31.12.2007 tarihine kadar olan dönemdeki tevkifatlar nedeniyle Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun kabulü isabetli ise de; en son sigortalılığından itibaren makul bir süre içinde 01.02.2009 tarihinde yeniden ürün satışı nedeniyle tevkifat yapılmış olmasından dolayı 2008 yılında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olması gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

Ayrıca davacıya 01.02.2012- 31.12.2013 tarihleri arasında tevkifata dayalı olarak sigortalılık verilmiş ise de, bu tevkifatın aynı isimde ancak kimlik numaraları farklı olan başka bir sigortalıya ait olduğunun anlaşılması karşısında; Mahkemece iş bu tevkifatların davacıya ait olup olmadığı hususu diğer sigortalının ve ürün teslimi yapılan kişilerin de beyanlarına başvurulmak suretiyle yöntemince araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.” gerekçeleriyle kararın bozulmasına karar vermiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının 01.05.2003-31.12.2009 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, davacının yukarıda tespit edilen hizmet sürelerine göre 7256 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmadan yararlandırılması gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar vermiştir.

A. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili temyiz dilekçelerinde özetle;

kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, temyizen bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle tanık beyanları, sözleşmelere göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz eden davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.