Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'in aracı ile müvekkiline ait ineklere çarpması sonucu müvekkilinin iki adet ineğinin zarar gördüğünü, Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/834 Esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda davalının hayvanlara çarpmadan önce 25-30 metre fren izi yaptığının tespit edildiğini, müvekkilinin geçimini sağladığı iki adet ineğinin ölmesi nedeniyle davalının müvekkilinin uğradığı maddi zararı karşılaması gerektiğini, fazlaya ilişkin talepleri saklı kalmak kaydıyla 6.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle zamanaşımı itirazında bulunduklarını, kaza sebebiyle davalının yüzünde ciddi bir yara oluştuğunu, aracında ağır hasar oluştuğunu, olayda esas mağdurun davalı olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/8 34... /260 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde; müştekilerin ... ve ... olduğu, sanığın ... olduğu, suçun taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olma suçu olduğu, beraatine ilişkin karar verildiği, 6098 sayılı TBK'nun 72/1. fıkrasına göre tazminat istemi, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak 2 yıl ve her halde fiilin işlediği tarihten başlayarak 10 yılın geçmesi ile zamanaşımına uğradığı, ancak tazminat ceza kanunlarının daha uzun bir zamanaşımı öngördüğü cezayı gerektiren bir fiilden doğmuşsa, bu zamanaşımının uygulanması gerektiği, somut olayda davacının olay nedeniyle hayvanlarının zayi olduğundan bahisle tazminat talebinde bulunduğu, mala zarar verme suçunun kasten işlenebilen suçlardan olduğu ve Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/834 Esas, Kütahya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/631 Esas sayılı dosyalarındaki tespit ve tarafların beyanları nazara alındığında söz konusu olayda davalı ...'ın kastının iddia ve tespit edilemediği, taksirle mala zarar verme suç olmadığından uzamış zamanaşımı süresinin uygulanmayacağı kanaatiyle davanın zaman aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen 22.09.2021 tarih, 2021/417 Esas, 2021/591 sayılı karar her ne kadar davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile istinaf edilmiş, İlk Derece Mahkemesi'nin 22.09.2021 tarih ve 2021/417 Esas, 2021/591 Karar saylı kararı ile; davacı vekili Avukat ...'a gerekçeli kararın 01.11.2021 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekilinin 16.11.2021 tarihinde istinaf başvuru dilekçesini UYAP üzerinden mahkemeye gönderdiği anlaşıldığından davacı vekilinin 16.11.2021 tarihli istinaf başvurusu süresinde olmadığından istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nin 08.09.2023 tarih ve 2022/337 Esas, 2023/1161 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi'nce 22.09.2021 tarihinde davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verildiği, gerekçeli kararın 01.11.2021 tarihinde davacı vekiline tebliğ edildiği, davacı vekilinin 15.11.2021 tarihinde istinaf kanun yoluna başvurma harcının ve (maktu) istinaf karar harcının UYAP'tan yatırıldığı, gerekçeli istinaf dilekçesini 16.11.2021 tarihinde mahkemeye UYAP sistemi üzerinden sunduğu, Mahkeme'ce 16.12.2021 tarihinde istinaf talebinin süre yönünden reddine ilişkin ek karar verildiği, davacı vekilinin ek kararı istinaf ettiği, davacı vekilinin istinaf dilekçesinin kaydedildiği 16.11.2021 tarihinin davacının istinaf başvurusunu yaptığı tarih olarak kabulü gerektiği, bu haliyle davacı vekilinin yasal iki haftalık istinaf yoluna başvurma süresini geçirdikten sonra istinaf dilekçesini sunmuş olduğu anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi'nce verilmiş olan 16.12.2021 tarihli istinaf talebinin reddine ilişkin ek kararın hukuka uygun olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf itirazlarının reddi ile usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılan ek karara yönelik istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nin 08.09.2023 tarih ve 2022/337 Esas, 2023/1161 Karar sayılı kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; HMK'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince verilen kararın miktar itibariyle kesin nitelikte olduğu, HMK'nun 366. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 346. maddeye göre kesin nitelikteki bir karara karşı kanun yoluna başvurulursa, kararı veren mahkemenin dilekçenin reddine karar vermesi gerektiği, dolayısıyla temyiz yoluna başvurulan daire kararına ilişkin dava değeri 6.000,00 TL'nin temyiz sınırı 78.630,00 TL'nin altında olması nedeniyle yasa gereği kesin mahiyette olduğu belirtilerek davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 15.11.2021 tarihinde 15927 makbuz numarasıyla süresinde istinaf kanun yoluna başvurma harcının ve 15.11.2021 tarihinde 15928 makbuz numarasıyla istinaf karar harcının yatırıldığını, 15.11.2021 tarihinde teknik aksaklık sebebiyle istinaf dilekçesi üzerinde elektronik imza işleminin gerçekleştirilemediğini, teknik aksaklık giderilerek ertesi gün 16.11.2021 tarihinde gerekçeli istinaf dilekçesinin UYAP üzerinden gönderildiğini, UYAP merkezinden 15.11.2021 tarihine yakın zamanda güncelleme yapılıp yapılmadığının ve program uyumsuzluğu oluşup oluşmadığının sorulmamış olmasının kamu düzenine aykırılık ve kanun yoluna başvurma yolunu kapatır derecede hak ihlali oluşturduğunu, Kütahya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2020/593 Esas sayılı dosyada 2022 yılında yapılan bilirkişi incelemesi neticesi zararın ne olduğu net olarak öğrenilmiş bulunduğundan dava açma süresi 2022 yılında başlayıp 2032 yılına kadar dava açma hakkı olduğu halde 2020 yılında açılan davada dava açma süresinin geçirildiğinden bahisle ret kararı verilmiş olmasının hukuk aleminde iki farklı kararın oluşmasına neden olduğunu, Kütahya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2020/593 Esas sayılı dosyada tefrik edilen diğer bir davalıya karşı davanın kabul ile sonuçlandığını, aynı davada aynı mahkemece iki farklı karar verilmiş olmasının kamu düzenine aykırı olup bozma nedeni olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme Uyuşmazlık;

davacıya ait hayvanlara davalının aracı ile çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazasında davacının telef olan hayvanları nedeni ile maddi tazminat talebine ilişkindir.

1.İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekiline 01.11.2021 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı vekilince 16.11.2021 tarihinde istinaf başvuru dilekçesi UYAP üzerinden gönderilmiş, davacı vekilinin vermiş olduğu 16.11.2021 tarihli istinaf başvuru dilekçesi süresinde olmadığından istinaf talebinin reddine karar verilmiş, kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adiye Mahkemesi'nce İlk Derece Mahkemesi'nin 16.12.2021 tarihli istinaf talebinin reddine ilişkin ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf itirazlarının reddi ile usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşılan ek karara yönelik istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi'nin 08.09.2023 tarih ve 2022/337 Esas, 2023/1161 Karar sayılı kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz yoluna başvurulan daire kararına ilişkin dava değeri 6.000,00 TL'nin temyiz sınırı 78.630,00 TL 'nin altında olması nedeniyle yasa gereği kesin mahiyette olduğu belirtilerek davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilince dava fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile açılmıştır. Fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak kısmi açılan tazminat talepli davada davanın kesin olduğundan söz edilemez. Bu nedenle huzurdaki davanın belirsiz alacak davası olarak kabul edilmesi gerektiği, davanın açıldığı tarihte tazminat/alacağın miktarı (dava değeri) tam ve kesin olarak belirlenmesi mümkün olmadığından yapılacak yargılama ve alınacak bilirkişi raporlarından sonra dava değerinin belirlenebilmesi objektif açıdan mümkün olacağından Bölge Adliye Mahkemesi'nin 08.09.2023 tarih ve 2022/337 Esas, 2023/1161 Karar sayılı davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar verilerek işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

2.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. VIII. KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin 08.09.2023 EK KARARININ KALDIRILMASINA,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin asıl karara yönelik tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.