Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 17.11.2014-08.08.2022 tarihleri arasında elektrik elektronik teknisyeni olarak çalıştığını, müvekkilinin işyerinde fazla çalışma yaptığını, tecrübeli otomasyon teknisyeni olmasına rağmen Şirket araçlarının bakımlarını ve sigorta işlemlerini yaptırmak, lastiklerini değiştirmek, Şirket içi evrakları taşımak, Şirket yetkililerinin şahsi evlerinin bir kısım işlerini yaptırmak gibi görevi ile ilgisi olmayan işlerin de yaptırıldığını, ödenmeyen fazla çalışma ücreti ile görev tanımı dışında çalıştırılması nedeniyle iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, feshin hak düşürücü süre geçtikten sonra yapıldığını, davacının görev dışı çalışma iddialarının gerçeğe aykırı olduğunu, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, aksi durumda dahi davacının ücretine fazla çalışmanın dâhil olduğunun kararlaştırıldığını, davacı tarafça yapılan feshin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 17.11.2014-08.08.2022 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde kesintisiz çalıştığı, işe giriş çıkış kayıtlarına göre davacının normal çalışmasını aşan fazla çalışmaların bulunduğu; ancak ücret bordroları ve giriş-çıkış kayıtları incelendiğinde bordrolardaki fazla çalışma tahakkuklarının kayıtlar ile uyumlu olduğu, ayrıca ödemelerin işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümlerine uygun yapıldığı anlaşılmakla davacının ödenmeyen fazla çalışma ücreti alacağının bulunmadığı; davalı tarafça dosyaya ibraz edilen davacıya ait özlük dosyasının incelenmesinde davacıya ait işe giriş bildirgesinde meslek adının ''elektrik teknisyenliği'' olduğu, dönem bordrolarında görevinin ''elektrik teknisyenliği'' şeklinde belirtildiği, davacıya ait görev tanım formunun dosyaya sunulmadığı, dosya kapsamı ve tanık beyanlarının bir bütün olarak değerlendirilmesi neticesinde, elektrik teknisyeni olarak sabit gündüz vardiyasında istihdam edilen davacıya görev tanımı dışında şirket araçları ve şirket müdürlerine tahsis edilen araç bakımları, müdürlerin kişisel işleri ile ilgilenmek gibi işler yaptırıldığı, işçiye görev tanımı dışında işler yaptırılmasının çalışma koşullarına aykırılık teşkil ettiği ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II-(f) hükmü uyarınca işçi bakımından haklı fesih nedeni teşkil ettiği, fesih tarihi itibarıyla temadi hâlde devam eden bu durum nedeniyle davacının iş sözleşmesini süresi içerisinde haklı nedenle feshettiği gerekçesi ile kıdem tazminatı alacağının kabulüne, fazla çalışma ücreti alacağının reddine dair davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının elektrik-elektronik teknisyeni olarak çalıştığı, taraflar arasındaki iş sözleşmesinde davacının görev tanımı ayrıntılı olarak belirtilmediği gibi işveren tarafından davacının görev tanımına ilişkin başkaca bir kayıt da sunulmadığı, tanık beyanlarından davacının elektrik ve otomasyon konularında bilgi sahibi olduğu ve bu kapsamda işyerindeki makinelerin bakımını yaptığının anlaşıldığı, tanık beyanlarına göre davacıya görev tanımı dışında işyerinin ve şirket yetkililerinin araçlarının bakımı için servise götürülmesi gibi sürekli ek iş verilerek çalışma şartlarında ağırlaşmanın meydana getirildiği, davacıya bu duruma ilişkin yazılı olarak bildirim yapılmadığı anlaşıldığından davacının çalışma koşullarının ağırlaştırılması nedeniyle iş sözleşmesini feshetmesinin haklı nedene dayandığı ve davacının kıdem tazminatı alacağına hak kazandığına ilişkin İlk Derece Mahkemesi kabulünün yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1.Davacının fesih ihtarında belirttiği sebeplerle bağlı olduğunu,

2.Feshin hak düşürücü süre geçtikten sonra yapıldığını,

3.Davacıya Şirket araçlarının bakımı yaptırıldıysa bunun davacının görevi kapsamında kaldığını, zira bakımcı olarak çalışan davacının görevi gereği makinaları sürekli çalışır hâlde tutmak ve üretimin aksamamasını sağlamak zorunda olduğunu,

4.Ayrıca davacıya verilen işler arızi nitelikte olduğundan davacıya haklı nedenle fesih hakkı vermeyeceğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı nedenle sonlandırılıp sonlandırılmadığına ve buna bağlı olarak hükmedilen kıdem tazminatına ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.