Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, katılan ve katılan mirasçılarının temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Sanığın temyiz istemi yönünden;

Sanığın yokluğunda verilip 17.03.2022 tarihine göre usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü yasal süresi geçtikten sonra 23.10.2024 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından 11.01.2.024 tarihli Ek Karara yönelik vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gerekli 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B. temyiz talepleri yönünden;

Mahkemece dosyanın uzaştırma bürosuna gönderilmesinden sonra ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı tarihten uzlaşmanın edimli şekilde gerçekleştiğine ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmibirinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34 üncü maddesi uyarınca ve aynı kanunun CMK'nın 254/2.maddesi uyarınca edimli uzlaşma sebebiyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşme tarihi ile edimin yerine getirilmediğinin tespit edildiği tarihler arasında zamanaşımı süresinin durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamanın hukuka uygun olduğu, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, Katılan ve katılan mirasçılarının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, 18.11.2025 tarihinde karar verildi.