Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, gıyabi kararın ...isimli şahsa tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, sanığın temyiz dilekçesine eklediği belgelerden ..... isimli şahsın sanıkla aynı konutta sürekli oturmadığı anlaşıldığından yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı cihetle; sanığın öğrenme üzerine süresinde temyiz ettiği kabul edilerek temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların, toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanığın 02.09.2014 tarihli eylemi nedeniyle Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.20 15... /1130 Esas ve 2015/354 Karar sayılı kararıyla sanığın 3 yıl 9 ay hapis ve 30.000,00-TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair karar sanığın temyizi üzerine bozulmasına karar verildiği, bozma sonrasında verilen 08.09.2021 tarihli ve 2019/772 Esas, 2021/870 Karar sayılı kararı ile sanığın 3 yıl 9 ay hapis ve 18.740,00-TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair kararın da sanığın temyizi üzerine bozulmasına karar verildiği görülmekle, sanığın zincirleme suç kapsamında kabul edilen 20.08.2014 tarihli eylemi nedeniyle hakkında verilen kesinleşmiş hapisten çevrilen 3.000,00-TL ve doğrudan verilen 80,00-TL adlî para cezasının bulunması ve mahsubuna karar verilmesi karşısında;

Sanığın zincirleme suç kapsamı sonucunda neticeten hükmedilen 4 yıl 8 ay 7 gün hapis ve 23.400,00 TL adlî para cezasının ceza miktarında kazanılmış hakkı bulunduğu gözetilerek, Mahkemenin 08.09.2021 tarihli ve 2019/772 Esas, 2021/870 Karar sayılı kararına karşı aleyhe temyiz bulunmadığından sanığın cezasının 3 yıl 9 ay hapis ve 18.740,00 -TL üzerinden infazı yerine yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenle, sanık müdafin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün mahsuba ilişkin bendinin devamına gelmek üzere hükme ''1412 sayılı Kanun’un 326. maddesinin son fıkrası gereği cezada kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 3 yıl 9 ay hapis ve 18.740-TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2025 tarihinde karar verildi.