Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, suça konu eylemi gerçekleştirenin ... Birçok olduğu, sanık ...'ın, .... yanında bulunan arkadaşı olduğu suça konu eylemi gerçekleştirmediği, suçtan kurtulmak amacıyla defalarca beyanını değiştiren .... anlatımı ile sanığın cezalandırılmaması gerektiği, olay anında üzerinde ... Turizm kıyafeti bulunduğundan ve ilk bakışta polis olmadığı anlaşılmakta olup söz konusu suçu gerçekleştirme yönünde eylemi bulunmadığından suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı, zararın ... tarafından giderildiği, şikâyetten de vazgeçildiği dikkate alındığında sanığın cezalandırılmasının hakkaniyete aykırı olduğu, sanığın suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığından beraat kararı verilmesine, sanığın temyiz isteminin ise; olayı ...'ın gerçekleştirdiği halde üzerine attığı, olayla hiç bir ilgisinin bulunmadığı, kuru sıkı tabancanın ...'ın ailesi tarafından şikâyetçilere teslim edildiği, teşhis aşamasında da olayla ilgisinin olmadığının anlaşıldığı, olay tarihinde üzerinde çalıştığı ... firmasına ait kıyafetin bulunduğu bu şekilde suça karışmasının mümkün olmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair verilen kararda bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Kocaeli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.