İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli ve 2022/58 Esas, 2022/249 Karar sayılı ilâmıyla hırsızlık suçundan 1 yıl 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, katılan vekilinin hükmü istinaf etmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 10.01.2024 tarihli ve 2022/1008 Esas, 2024/22 Karar sayılı ilâmıyla bozma kararı verildiği, bozma kararı sonrası Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2024 tarihli 2024/49 Esas, 2024/736 Karar sayılı ilâmıyla sanık hakkında hırsızlık suçundan 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 10.01.2025 tarihli, 2024/3608 Esas, 2025/72 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararının kesin olmaması nedeniyle 29.01.2025 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, hükmün temyize tabi olması nedeniyle sanığın savunma hakkının engellendiğine, sanığın temyiz isteminin ise, suçu işlemediği için hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde bölge adliye mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli ve 2022/58 Esas, 2022/249 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 10.01.2024 tarihli ve 2022/1008 Esas, 2024/22 Karar sayılı kararı ile “...5237 sayılı TCK'nın 142/5 maddesinin; "Hırsızlık suçunun işlenmesi sonucunda haberleşme, enerji ya da demiryolu veya havayolu ulaşımı alanında kamu hizmetinin geçici de olsa aksaması halinde, yukarıdaki fıkralar hükümlerine göre verilecek ceza yarısından iki katına kadar artırılır." şeklinde olduğu, bahse konu kanun maddesi gereğince suç tarihinde sanığın işlediği sabit olan hırsızlık suçunda kamu hizmetinin geçici de olsa aksayıp aksamadığının tespiti için katılan kuruma müzekkere yazılarak, sonucuna göre, sanık hakkında TCK'nın 142/5 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, bu yönde eksik kovuşturma ile sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesi, sanık hakkında sonuç ceza olarak tayin edilerek ertelenmesine karar verilen 1 yıl 10... gün hapis cezasının kısa süreli hapis cezası olmadığı halde, mahkumiyet hükmü kurulan hırsızlık suçu yönünden sanık hakkında TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına dair hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden,

TCK'nın 53/4 maddesine aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi, dosyada katılan sıfatı bulunan katılan kurumun kendisini vekil ile temsil ettirmesine rağmen, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi, sanığın adli sicil kaydında bulunan Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/10/2021 kesinleşme tarihli, 2021/246 Esas ve 2021/322 Karar sayılı dosyasında sanık hakkında verilen HAGB ilamının açıklanabilmesi koşulları oluşacağının anlaşılması karşısında, karar kesinleştiğinde bahse konu HAGB ilamının açıklanabilmesi yönünde ilgili mahkemesine ihbarda bulunulmasına dair hüküm kurulmaması,..." nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak bozma kararında belirtilen hukuka aykırılığın aynı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilmek suretiyle yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı,

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında “bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları gerektiğinin…” kabul edildiği, keza Anayasa Mahkemesinin 12.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 09.01.2025 tarihli ve 2023/33667 sayılı kararı ile de “İstinaf Dairesi kanunda açıkça öngörülmüş hâller dışında bir nedenle bozma kararı vermiş, bunun sonucunda başvurucunun temyiz kanun yoluna başvurma hakkının elinden alınmasına yol açmıştır. Böylelikle istinaf kanun yolu incelemesine ilişkin kuralların İstinaf Dairesince yapılan yorumun kişilerce öngörülebilecek belirlilikte olmadığı ve kanunun lafzıyla çeliştiği görülmüştür. Diğer bir ifadeyle İstinaf Dairesinin bu kararıyla başvurucunun mahkemeye erişim hakkına kanuni dayanağı bulunmayan bir müdahalede bulunulmuştur. Açıklanan gerekçelerle İstinaf Dairesinin 5271 sayılı Kanun'da sınırlı olarak sayılı hâller dışında bir sebeple bozma kararı vermesiyle gerçekleşen müdahalenin kanuni dayanağının olmaması nedeniyle başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine..." hükmedilmekle yukarıda anılan şekilde verilen bozma kararlarının “hukuka açık ve ağır aykırılıkla malûl” olduğunun teyit edildiği dikkate alınmak suretiyle; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 10.01.2024 tarihli ve 2022/1008 Esas, 2024/22 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine verilen Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2024 tarihli 2024/49 Esas, 2024/736 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğnâme'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.