Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın görev yönünden usulden reddine karar verilmiştir. Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi bu karar üzerine yargılamaya devam etmiş, yargılamanın devamı sırasında davacı şirket temsilcisi mahkeme hakkında Yargıtay 4. Hukuk Dairesine dava açıldığını belirterek çekilme talep etmiş, davalı vekili tarafından da sulh hukuk mahkemesi dosyalarında davacıya vasi atanıp atanmamasına ilişkin yargılamanın devam ettiği belirtilmiş bu nedenle mahkemece 11.05.2023 tarihli duruşmada, Yargıtay 4. Hukuk Dairesine müzekkere yazılarak 2023/41 Esas sayılı dosyanın UYAP üzerinden gönderilmesinin istenilmesine ve Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2021/2700 Esas sayılı dosyasının ve Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2022/751 Esas sayılı dosyalarının UYAP üzerinden gönderilmesinin istenilmesine, 1 ve 2 no'lu ara kararı yerine getirildikten sonra çekilme talebinin celse arasında değerlendirilmesine dair ara karar verilmiştir.

Bu ara karar sonrası dosya davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 23.05.2023 tarihli karar ile İlk Derece Mahkemesince verilmiş henüz istinafa konu edilebilecek nitelikte bir ara karar bulunmadığı, davacının çekilme talebi ile davalı vekilinin sulh hukuk mahkemesi vesayet dosyalarının bekletici mesele yapılması talepleri hakkında henüz bir karar verilmemiş olması sebebiyle davacının bu aşamada istinaf kanun yoluna başvurması için hukuki yararı bulunmadığı gerekçesi ile davacının istinaf talebinin hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Davacının bu kararı temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi yollamasıyla kıyas yolu ile uygulanacak 346. madde uyarınca, temyiz dilekçesi, kesin olan bir karara ilişkin olduğundan davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; Bölge Adliye Mahkemesinin İlk Derece Mahkemesince henüz istinafa konu edilebilecek nitelikte bir ara kararı bulunmadığı yönündeki 23.05.2023 tarihli istinaf dilekçesinin reddine dair kararının davacı tarafından temyizi üzerine kararın niteliği itibariyle kesin olduğuna ilişkin temyiz talebinin reddine dair 04.07.2023 tarihli ek karara yöneliktir. Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesince henüz istinafa konu edilebilecek nitelikte bir ara kararı bulunmadığı yönündeki 23.05.2023 tarihli istinaf dilekçesinin reddine dair kararı HMK' nın 341/1-a maddesi gereğince kesin olup temyiz edilemez. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

Açıklanan sebeplerle; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 25.04.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.