Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2021/19963 Esas, 2022/9061 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2025 tarihli ve KD - 2025/87556 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı TürK Ceza Kanunu'nun 204/1 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e maddesi gereği 8 yıl olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin ilk derece mahkemesinin 18.02.2012 tarihli mahkûmiyet hükmü olduğu, 8 yıllık sürenin bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğundan bahisle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2021/19963 Esas, 2022/9061 Karar sayılı onama kararının kaldırılması, İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2014 tarihli ve 2012/103 Esas, 2014/65 Karar sayılı sanık hakkındaki kamu davasının düşmesi talebine ilişkindir.

Sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 204. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde öngörülen olağan dava zamanaşımının kesen son sebep hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 18.02.2012 tarihinden, temyiz inceleme tarihine tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2021/19963 Esas, 2022/9061 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3.Sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e. maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının kesen son sebep olan sanık hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 18.02.2014 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usul Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

4.Bozma nedenine göre sanık hakkındaki İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2014 tarihli ve 2012/103 Esas, 2014/65 Karar sayılı kararına konu mahkûmiyet hükmünün İNFAZININ DURDURULMASINA, ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.11.2025 tarihinde karar verildi.