I-Sanık ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 28.12.2020 tarihli ve 2020/715 Esas, 2020/2723 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenlemede gözetilerek, sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediği anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde

Her ne kadar sanık ... müdafii olarak duruşmalara katılan Av. ...'a Bölge Adliye Mahkemesinin 28.12.2020 tarihli kararı, 10.01.2021 tarihinde tebliğ edilmiş ise de; bu müdafiinin kararı temyiz etmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun, 24.02.2022 tarihli 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında "Sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, öğrenme üzerine sanık ...'ın 17.03.2025 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu cihetiyle 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu tespit edilmekle;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'ın temyiz isteminin, "müdafiinin hükmü temyiz etmediğine, kendisinin de hükümden haberdar olmadığına, bu sebeple temyiz hakkının geri verilmesi gerektiğine, müdafii olmadan alınan savunmasının geçersiz olduğuna, suçu kabul etmediğine, suç işlemediğine, olayları karıştırarak ifade verdiğine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, "Sanığın olayları karıştırıp suçu kabul ettiğine, hırsızlık yapmadığına, somut delil bulunmadığına, şüphe bulunduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.