Katılan ... ve ... vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleri yönünden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 294. maddesinde düzenlenen "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklindeki düzenleme gözetilerek katılanlar vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep gösterilmediği anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'ya yönelik verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Görele 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2023 tarihli ve 2020/569 Esas, 2023/266 Karar sayılı kararı ile ,

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 3-e, 87/1-c, son, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3'er yıl 1'er ay 15'er gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.10.2023 tarihli ve 2023/1893 Esas, 2023/2174 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, sanıklar ..., ..., ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 25... sayılı Kanun'un 223/2-d maddeleri uyarınca beraatlerine, sanıklar ... ve ... yönünden aynı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında verilen beraat kararlarının yerinde olmadığına, sübuta erdiğine ilişkindir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar ... ve ...'ın üzerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanıklar lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararları verilmesinde ve sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 25/1. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddesi uyarınca meşru savunma nedeni ile beraat kararları verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A. Katılanlar ...

ve ...'ın Katılan Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden Katılanlar vekilinin temyiz isteminin, hukuki sebep bildirilmemesi nedeni ile, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ..., ..., ..., ...

ve ... Hakkında Katılan ...'ya Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.10.2023 tarihli ve 2023/1893 Esas, 2023/2174 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Görele 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2025 tarihinde karar verildi.